Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μας για ταινίες που αξίζει να δείτε αυτή τη φορά προτείνουμε αριστουργήματα του ιταλικού κινηματογράφου από 10 κορυφαίους σκηνοθέτες.
1. Ρομπέρτο Ροσελίνι (1906-1977)
Ο πατέρας του κατασκεύασε τον πρώτο κινηματογράφο στη Ρώμη, χορηγώντας στον γιο του εντελώς δωρεάν μία κάρτα απεριόριστης διαρκείας. Ο Ροσελίνι άρχισε να συχνάζει στον κινηματογράφο σε νεαρή ηλικία. Όταν πέθανε ο πατέρας του, εργάστηκε ως ηχολήπτης για ταινίες και για κάποιο χρονικό διάστημα εργάστηκε όλες τις θέσεις που σχετίζονται με την δημιουργία μιας ταινίας, κερδίζοντας εμπειρία σε κάθε τομέα. Το 1945 δημιουργεί την πρώτη σπουδαία ταινία «Ρώμη, ανοχύρωτη πόλη», με πρωταγωνίστρια την Άννα Μανιάνι και με ερασιτέχνες ηθοποιούς. Στη συνέχεια, το 1946, γυρίζει την αριστουργηματική ταινία «Παϊζά». Ένα χρόνο αργότερα, το 1947, έρχεται η σειρά του κατεστραμμένου Βερολίνου να αποτυπωθεί στο φιλμ «Γερμανία έτος μηδέν». Δημιούργησε επίσης, τις ταινίες: «Αγάπη» (1958), «Ευρώπη 51» (1951), «Πού είναι η ελευθερία;» (1952), «Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης» (1950), «Στρόμπολι» (1950).
«Ρώμη ανοχύρωτη πόλη»
«Ρώμη ανοχύρωτη πόλη»
Μια ταινία - σταθμός στην ιστορία του σινεμά, χρονικό της ιταλικής αντίστασης κατά του γερμανικού φασισμού, που, ενώ έγινε με μηδαμινά οικονομικά και τεχνικά μέσα, χάρη στη ρεαλιστική αμεσότητα και τη θαυμάσια ερμηνεία της Άννας Μανιάνι, συνάντησε ενθουσιώδη υποδοχή από την παγκόσμια κριτική. Ρώμη, 1944. Η πόλη είναι κάτω από γερμανική κατοχή και οι πολίτες της βιώνουν τη βάρβαρη συμπεριφορά των Γερμανών...
Μια ταινία - σταθμός στην ιστορία του σινεμά, χρονικό της ιταλικής αντίστασης κατά του γερμανικού φασισμού, που, ενώ έγινε με μηδαμινά οικονομικά και τεχνικά μέσα, χάρη στη ρεαλιστική αμεσότητα και τη θαυμάσια ερμηνεία της Άννας Μανιάνι, συνάντησε ενθουσιώδη υποδοχή από την παγκόσμια κριτική. Ρώμη, 1944. Η πόλη είναι κάτω από γερμανική κατοχή και οι πολίτες της βιώνουν τη βάρβαρη συμπεριφορά των Γερμανών...
«Γερμανία έτος μηδέν»
«Γερμανία έτος μηδέν»
Πρόκειται για μια από τις κορυφαίες στιγμές του ιταλικού νεορεαλισμού με εξαιρετικές ντοκιμαντερίστικες εικόνες. Η συγκεκριμένη ταινία επηρέασε την εξέλιξη των εκφραστικών μέσων του σινεμά. Παίζουν οι: Έντμουντ Μέσκε, Φραντς Κρούγκερ, Μπάρμπαρα Χιντζ.
Πρόκειται για μια από τις κορυφαίες στιγμές του ιταλικού νεορεαλισμού με εξαιρετικές ντοκιμαντερίστικες εικόνες. Η συγκεκριμένη ταινία επηρέασε την εξέλιξη των εκφραστικών μέσων του σινεμά. Παίζουν οι: Έντμουντ Μέσκε, Φραντς Κρούγκερ, Μπάρμπαρα Χιντζ.
2. Βιτόριο ντε Σίκα ( 1901-1974)
Ήταν από τους πρωτεργάτες και κυριότερους εκπροσώπους του ιταλικού νεορεαλισμού με σημαντικότερα έργα τα «Κλέφτης ποδηλάτων», «Λούστρο Παπουτσιών» και «Θαύμα στο Μιλάνο». Συνεργάστηκε στενά με τον θεωρητικό του ιταλικού νεορεαλισμού Τσέζαρε Τζαβατίνι και μέσα στα αναρίθμητα βραβεία κέρδισε και 4 Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
Ήταν από τους πρωτεργάτες και κυριότερους εκπροσώπους του ιταλικού νεορεαλισμού με σημαντικότερα έργα τα «Κλέφτης ποδηλάτων», «Λούστρο Παπουτσιών» και «Θαύμα στο Μιλάνο». Συνεργάστηκε στενά με τον θεωρητικό του ιταλικού νεορεαλισμού Τσέζαρε Τζαβατίνι και μέσα στα αναρίθμητα βραβεία κέρδισε και 4 Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας.
«Κλέφτης ποδηλάτων»
«Κλέφτης ποδηλάτων»
Θεωρείται υπόδειγμα του ρεύματος που ονομάστηκε ιταλικός νεορεαλισμός ή «η ζωή των ταπεινών στην τέχνη του κινηματογράφου». Το σενάριο είναι τοποθετημένο στην τραγική πραγματικότητα που άφησε ο πόλεμος στην ιταλική πρωτεύουσα, ερμηνεύουν ερασιτέχνες ηθοποιοί... Η ταινία είναι όντως έργο γυρισμένο ολοκληρωτικά εκτός στούντιο και αφηγείται τη δραματική ιστορία του άνεργου οικογενειάρχη Αντόνιο Ρίτσι που κάποιος του κλέβει το ποδήλατο που με τόσο κόπο απόκτησε για να δουλέψει αφισοκολλητής. Διασχίζοντας τη μεταπολεμική Ρώμη με το γιο του ψάχνοντας τον κλέφτη, ο Αντόνιο συναντά αλληλεγγύη, αδιαφορία, ανοιχτή εχθρότητα.
Θεωρείται υπόδειγμα του ρεύματος που ονομάστηκε ιταλικός νεορεαλισμός ή «η ζωή των ταπεινών στην τέχνη του κινηματογράφου». Το σενάριο είναι τοποθετημένο στην τραγική πραγματικότητα που άφησε ο πόλεμος στην ιταλική πρωτεύουσα, ερμηνεύουν ερασιτέχνες ηθοποιοί... Η ταινία είναι όντως έργο γυρισμένο ολοκληρωτικά εκτός στούντιο και αφηγείται τη δραματική ιστορία του άνεργου οικογενειάρχη Αντόνιο Ρίτσι που κάποιος του κλέβει το ποδήλατο που με τόσο κόπο απόκτησε για να δουλέψει αφισοκολλητής. Διασχίζοντας τη μεταπολεμική Ρώμη με το γιο του ψάχνοντας τον κλέφτη, ο Αντόνιο συναντά αλληλεγγύη, αδιαφορία, ανοιχτή εχθρότητα.
«Ουμπέρτο Ντι»
«Ουμπέρτο Ντι»
Η συγκεκριμένη ταινία του Ντε Σίκα, αφιερωμένη στον πατέρα του, Ουμπέρτο, ξεσήκωσε πλήθος αντιπαραθέσεων και αντιδράσεων από αστούς πολιτικούς, που ισχυρίζονταν ότι η ταινία πρόσφερε χείριστες υπηρεσίες στην εικόνα της Ιταλίας στο εξωτερικό. Κι αυτό γιατί την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, του μεταπολεμικού οικονομικού «θαύματος», της δεκαετίας του '50, ο Ντε Σίκα δείχνει πένητες συνταξιούχους, θύματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, να διαδηλώνουν για αυξήσεις στη σύνταξη και το αστικό κράτος, μέσω της αστυνομίας του, να απαντά με γερό ξυλοφόρτωμα...
Η συγκεκριμένη ταινία του Ντε Σίκα, αφιερωμένη στον πατέρα του, Ουμπέρτο, ξεσήκωσε πλήθος αντιπαραθέσεων και αντιδράσεων από αστούς πολιτικούς, που ισχυρίζονταν ότι η ταινία πρόσφερε χείριστες υπηρεσίες στην εικόνα της Ιταλίας στο εξωτερικό. Κι αυτό γιατί την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, του μεταπολεμικού οικονομικού «θαύματος», της δεκαετίας του '50, ο Ντε Σίκα δείχνει πένητες συνταξιούχους, θύματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, να διαδηλώνουν για αυξήσεις στη σύνταξη και το αστικό κράτος, μέσω της αστυνομίας του, να απαντά με γερό ξυλοφόρτωμα...
3. Λουκίνο Βισκόντι (1906-1976)
Σπούδασε μουσική και θέατρο. Η ταινία «Διαβολικοί Εραστές » (1942), εγκαινιάζει τη γέννηση του ιταλικού νεορεαλισμού και επιδρά στην εξέλιξη της κινηματογραφικής τέχνης, σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι ταινίες του «Η γη τρέμει», «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του», «Ο Γατόπαρδος», «Ο Ξένος», «Οι καταραμένοι» είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα σπουδαίου πολιτικού κινηματογράφου στρατευμένου στο πλευρό της εργατικής τάξης. Η ταινία του «Η γη τρέμει» ήταν χρηματοδοτημένη από το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, με στόχο να αποτελέσει πρότυπο της αντίληψής του για την παιδευτική και πολιτική λειτουργία του κινηματογράφου.
Σπούδασε μουσική και θέατρο. Η ταινία «Διαβολικοί Εραστές » (1942), εγκαινιάζει τη γέννηση του ιταλικού νεορεαλισμού και επιδρά στην εξέλιξη της κινηματογραφικής τέχνης, σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι ταινίες του «Η γη τρέμει», «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του», «Ο Γατόπαρδος», «Ο Ξένος», «Οι καταραμένοι» είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα σπουδαίου πολιτικού κινηματογράφου στρατευμένου στο πλευρό της εργατικής τάξης. Η ταινία του «Η γη τρέμει» ήταν χρηματοδοτημένη από το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, με στόχο να αποτελέσει πρότυπο της αντίληψής του για την παιδευτική και πολιτική λειτουργία του κινηματογράφου.
«Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του»
«Ο Ρόκο και τ' αδέλφια του»
Την επομένη του θανάτου του συζύγου της, η Ροζάρια Παρόντι εγκαταλείπει την Καλαβρία και μαζί με τους τέσσερις γιους της, Σιμόνε, Ρόκο, Τσίρο και Λούκα, πηγαίνει να εγκατασταθεί στο Μιλάνο, όπου ζει και εργάζεται ο πρωτότοκος γιος της, ο Βιντσέντζο... Υπέροχη ασπρόμαυρη φωτογραφία και εξαιρετικές ερμηνείες από τους: Αλέν Ντελόν, Ρενάτο Σαλβατόρι, Κατίνα Παξινού, Ανί Ζιραρντό, Ρότζερ Χάνιν, Πάολο Στόπα, Κλαούντια Καρντινάλε και Σπύρο Φωκά.
Την επομένη του θανάτου του συζύγου της, η Ροζάρια Παρόντι εγκαταλείπει την Καλαβρία και μαζί με τους τέσσερις γιους της, Σιμόνε, Ρόκο, Τσίρο και Λούκα, πηγαίνει να εγκατασταθεί στο Μιλάνο, όπου ζει και εργάζεται ο πρωτότοκος γιος της, ο Βιντσέντζο... Υπέροχη ασπρόμαυρη φωτογραφία και εξαιρετικές ερμηνείες από τους: Αλέν Ντελόν, Ρενάτο Σαλβατόρι, Κατίνα Παξινού, Ανί Ζιραρντό, Ρότζερ Χάνιν, Πάολο Στόπα, Κλαούντια Καρντινάλε και Σπύρο Φωκά.
«Η γη τρέμει»
«Η γη τρέμει»
Στη Σικελία, οι φτωχοί ψαράδες εξαπατούνται από τους μεγαλεμπόρους ψαριών. Μια από τις οικογένειες προσπαθεί να ξεφύγει από την εκμετάλλευση και να γίνει ανεξάρτητη. Με την τοπική σικελική διάλεκτο και πρωταγωνιστές πραγματικούς ψαράδες, η ταινία έχει τη μορφή ντοκιμαντέρ. Ένα εκπληκτικό ασπρόμαυρο νεορεαλιστικό αριστούργημα με κοινωνική καταγραφή και ειλικρινή διαχείριση πραγματικών προβλημάτων. Παίζουν ερασιτέχνες ηθοποιοί τη ζωή τους.
Στη Σικελία, οι φτωχοί ψαράδες εξαπατούνται από τους μεγαλεμπόρους ψαριών. Μια από τις οικογένειες προσπαθεί να ξεφύγει από την εκμετάλλευση και να γίνει ανεξάρτητη. Με την τοπική σικελική διάλεκτο και πρωταγωνιστές πραγματικούς ψαράδες, η ταινία έχει τη μορφή ντοκιμαντέρ. Ένα εκπληκτικό ασπρόμαυρο νεορεαλιστικό αριστούργημα με κοινωνική καταγραφή και ειλικρινή διαχείριση πραγματικών προβλημάτων. Παίζουν ερασιτέχνες ηθοποιοί τη ζωή τους.
4. Μικελάντζελο Αντονιόνι (1912-2007)
Αρχικά ο Αντονιόνι ξεκίνησε με τη συγγραφή σεναρίων, αλλά ασχολήθηκε και με την κριτική κινηματογράφου. Το 1940 αποφάσισε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία κι έπειτα από σπουδές στο CSDC (Centro Sperimentale Di Cinematografia, της Τσινετσιτά) στη Ρώμη και ξεκίνησε τη κινηματογραφική του διαδρομή γυρίζοντας ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ . Δημιούργησε δεκαέξι ταινίες μεγάλου μήκους και δεκαπέντε μικρού και απέσπασε πάνω από εκατόν πενήντα βραβεία στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του.
Ενδεικτική φιλμογραφία του, «Χρονικό μιας αγάπης» (1950), «Κραυγή» (1957), «Η Περιπέτεια » (1960), «Η Νύχτα» (1961), «Η Έκλειψη» (1962), «Κόκκινη Έρημος» (1964), «Blow up» (1966), «Ζαμπρίσκυ Πόιντ» (1970), «Επάγγελμα Ρεπόρτερ» (1975).
Αρχικά ο Αντονιόνι ξεκίνησε με τη συγγραφή σεναρίων, αλλά ασχολήθηκε και με την κριτική κινηματογράφου. Το 1940 αποφάσισε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία κι έπειτα από σπουδές στο CSDC (Centro Sperimentale Di Cinematografia, της Τσινετσιτά) στη Ρώμη και ξεκίνησε τη κινηματογραφική του διαδρομή γυρίζοντας ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ . Δημιούργησε δεκαέξι ταινίες μεγάλου μήκους και δεκαπέντε μικρού και απέσπασε πάνω από εκατόν πενήντα βραβεία στα μεγαλύτερα φεστιβάλ του.
Ενδεικτική φιλμογραφία του, «Χρονικό μιας αγάπης» (1950), «Κραυγή» (1957), «Η Περιπέτεια » (1960), «Η Νύχτα» (1961), «Η Έκλειψη» (1962), «Κόκκινη Έρημος» (1964), «Blow up» (1966), «Ζαμπρίσκυ Πόιντ» (1970), «Επάγγελμα Ρεπόρτερ» (1975).
5. Πιερ Πάολο Παζολίνι (1922-1975)
Ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ενίοτε ηθοποιός, τον αποκαλούν ο μεγάλος αιρετικός. Έζησε τα παιδικά του χρόνια σε διάφορες ιταλικές πόλεις, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του που ήταν στρατιωτικός και σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Το 1943 κατέφυγε στην Καζάρσα, το χωριό της μητέρας του στην επαρχία του Φριούλι, όπου άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής. Στην Καζάρσα αρχίζει να γράφει τα πρώτα του ποιήματα και προσχωρεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα. To 1951 εγκαθίσταται, μαζί με τη μητέρα του, στη Ρώμη. Το 1961 σκηνοθετεί την πρώτη του ταινία, το «Ακατόνε». Ακολουθούν οι ταινίες «Μάμα Ρόμα» με τους Anna Magnani και Ettore Garofolo (1962), το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» (1964), «Οιδίπους Τύραννος» (1967), «Θεώρημα» με τον Terence Stamp (1969), «Χοιροστάσιο» (1969), «Μήδεια» με την Μαρία Κάλλας (1970), καθώς και η λεγόμενη τριλογία της ζωής: Το «Δεκαήμερο» (1971), «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρυ» (1972) και «Χίλιες και μια νύχτες» (1974). Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι δολοφονήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1975 στην παραλία της Όστια, κοντά στη Ρώμη και οι συνθήκες της δολοφονίας του ακόμα δεν έχουν διαλευκανθεί.
Ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος, σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ενίοτε ηθοποιός, τον αποκαλούν ο μεγάλος αιρετικός. Έζησε τα παιδικά του χρόνια σε διάφορες ιταλικές πόλεις, λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του που ήταν στρατιωτικός και σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Το 1943 κατέφυγε στην Καζάρσα, το χωριό της μητέρας του στην επαρχία του Φριούλι, όπου άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής. Στην Καζάρσα αρχίζει να γράφει τα πρώτα του ποιήματα και προσχωρεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα. To 1951 εγκαθίσταται, μαζί με τη μητέρα του, στη Ρώμη. Το 1961 σκηνοθετεί την πρώτη του ταινία, το «Ακατόνε». Ακολουθούν οι ταινίες «Μάμα Ρόμα» με τους Anna Magnani και Ettore Garofolo (1962), το «Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» (1964), «Οιδίπους Τύραννος» (1967), «Θεώρημα» με τον Terence Stamp (1969), «Χοιροστάσιο» (1969), «Μήδεια» με την Μαρία Κάλλας (1970), καθώς και η λεγόμενη τριλογία της ζωής: Το «Δεκαήμερο» (1971), «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρυ» (1972) και «Χίλιες και μια νύχτες» (1974). Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι δολοφονήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1975 στην παραλία της Όστια, κοντά στη Ρώμη και οι συνθήκες της δολοφονίας του ακόμα δεν έχουν διαλευκανθεί.
«Μάμα Ρόμα»
«Μάμα Ρόμα»
Η Μάμα Ρόμα είναι μια δυναμική πόρνη της Ρώμης. Έχει σκοπό να κατακτήσει το σεβασμό του κόσμου και την αξιοπρέπεια και έτσι αποφασίζει να αλλάξει ζωή. Πηγαίνει να πάρει το παιδί της από την οικογένεια στην οποία το έχει παραδώσει, για να το προφυλάξει από τις αναποδιές της δικής της ζωής και εγκαθίσταται μαζί του σε μια λαϊκή πολυκατοικία των προαστίων της πρωτεύουσας. Έξοχη φωτογραφία και σκιαγράφηση της ζωής των κατοίκων που ζουν στα προάστια της Ρώμης του '60. Πρωταγωνιστούν: Άννα Μανιάνι, Έτορε Γκαρόφαλο, Φράνκο Τσίτι.
Η Μάμα Ρόμα είναι μια δυναμική πόρνη της Ρώμης. Έχει σκοπό να κατακτήσει το σεβασμό του κόσμου και την αξιοπρέπεια και έτσι αποφασίζει να αλλάξει ζωή. Πηγαίνει να πάρει το παιδί της από την οικογένεια στην οποία το έχει παραδώσει, για να το προφυλάξει από τις αναποδιές της δικής της ζωής και εγκαθίσταται μαζί του σε μια λαϊκή πολυκατοικία των προαστίων της πρωτεύουσας. Έξοχη φωτογραφία και σκιαγράφηση της ζωής των κατοίκων που ζουν στα προάστια της Ρώμης του '60. Πρωταγωνιστούν: Άννα Μανιάνι, Έτορε Γκαρόφαλο, Φράνκο Τσίτι.
«Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο»
«Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο»
Η ταινία τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο της Επιτροπής του Φεστιβάλ Βενετίας το 1964. Πρόκειται για μια πιστή μεταφορά του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου από έναν άθεο σκηνοθέτη, που όμως το έργο του διακρίνεται από την τραγικότητα και την ιερότητα, από το μαρτύριο της ανθρώπινης ύπαρξης και τη λύτρωση της Ανάστασης. Ο Παζολίνι βρίσκεται στη δική του «Παλαιστίνη», στα χωριά της φτωχής Ιταλίας, στο Νότο, εκεί που οι άνθρωποι σταυρώνονται κάθε μέρα, που εξευτελίζονται, που πεινούν. Εκεί μόνον μπορεί να κινηματογραφήσει τη ζωή του Χριστού. Ενός Χριστού απλού, ανθρώπινου εντελώς, καθόλου θεϊκού, αλλά με λόγο καθαρό, δυνατό, που απευθύνεται κατευθείαν στην καρδιά του καταπιεσμένου λαού. Οι σκηνές έχουν την εξαιρετική υπόκρουση του Μπαχ, αλλά και λαϊκών τραγουδιών, που δίνουν μια διαχρονική διάσταση στην τραγωδία.
Η ταινία τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο της Επιτροπής του Φεστιβάλ Βενετίας το 1964. Πρόκειται για μια πιστή μεταφορά του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου από έναν άθεο σκηνοθέτη, που όμως το έργο του διακρίνεται από την τραγικότητα και την ιερότητα, από το μαρτύριο της ανθρώπινης ύπαρξης και τη λύτρωση της Ανάστασης. Ο Παζολίνι βρίσκεται στη δική του «Παλαιστίνη», στα χωριά της φτωχής Ιταλίας, στο Νότο, εκεί που οι άνθρωποι σταυρώνονται κάθε μέρα, που εξευτελίζονται, που πεινούν. Εκεί μόνον μπορεί να κινηματογραφήσει τη ζωή του Χριστού. Ενός Χριστού απλού, ανθρώπινου εντελώς, καθόλου θεϊκού, αλλά με λόγο καθαρό, δυνατό, που απευθύνεται κατευθείαν στην καρδιά του καταπιεσμένου λαού. Οι σκηνές έχουν την εξαιρετική υπόκρουση του Μπαχ, αλλά και λαϊκών τραγουδιών, που δίνουν μια διαχρονική διάσταση στην τραγωδία.
6. Τζίλο Ποντεκόρβο (1919-2006)
Το 1941 προσχώρησε στο ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα όπου με το ψευδώνυμο Barnaba, έγινε ηγέτης της Αντίστασης στο Μιλάνο από το 1943 έως το 1945. Ο Ποντεκόρβο σκηνοθέτησε λίγες ταινίες, σε σχέση με τους υπολοίπους του αφιερώματος, αλλά κέρδισε πολλά βραβεία για αυτές. Ο Ποντεκόρβο αφιερώθηκε στον πολιτικό κινηματογράφο μέχρι το τέλος της ζωής του.
Το 1941 προσχώρησε στο ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα όπου με το ψευδώνυμο Barnaba, έγινε ηγέτης της Αντίστασης στο Μιλάνο από το 1943 έως το 1945. Ο Ποντεκόρβο σκηνοθέτησε λίγες ταινίες, σε σχέση με τους υπολοίπους του αφιερώματος, αλλά κέρδισε πολλά βραβεία για αυτές. Ο Ποντεκόρβο αφιερώθηκε στον πολιτικό κινηματογράφο μέχρι το τέλος της ζωής του.
«Η Μάχη του Αλγερίου»
«Η Μάχη του Αλγερίου»
Η ταινία βασίστηκε στο βιβλίο Saadi Yacef «Αναμνηστικά από τη Μάχη του Αλγερίου». Ο αγώνας ξεκινά το 1954 όταν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Αλγερίου (FLN) σκοτώνει Γάλλους αστυνομικούς, με τον αρχηγό της κατοχικής αστυνομίας να απαντά με το ματοκύλισμα της αραβικής συνοικίας. Η δύναμη της ταινίας πάνω στο κοινό υπήρξε καθοριστική, τόσο που οι γαλλικές κυβερνήσεις την είχαν απαγορεύσει μέχρι το 1971. Παίζουν: Μπραχίμ Χατζιάγκ, Ζαν Μαρτέν, Γιασέφ Σααντί.
Η ταινία βασίστηκε στο βιβλίο Saadi Yacef «Αναμνηστικά από τη Μάχη του Αλγερίου». Ο αγώνας ξεκινά το 1954 όταν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Αλγερίου (FLN) σκοτώνει Γάλλους αστυνομικούς, με τον αρχηγό της κατοχικής αστυνομίας να απαντά με το ματοκύλισμα της αραβικής συνοικίας. Η δύναμη της ταινίας πάνω στο κοινό υπήρξε καθοριστική, τόσο που οι γαλλικές κυβερνήσεις την είχαν απαγορεύσει μέχρι το 1971. Παίζουν: Μπραχίμ Χατζιάγκ, Ζαν Μαρτέν, Γιασέφ Σααντί.
«Κάπο»
«Κάπο»
Παρακολουθούμε την ιστορία μιας Εβραίας έφηβης, που μαζί με την οικογένειά της καταλήγει σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Καταφέρνει να επιβιώσει με την παρέμβαση ενός Εβραίου γιατρού, ο οποίος την βοηθάει να υιοθετήσει την ταυτότητα μιας νεαρής γυναίκας που είχε πρόσφατα πεθάνει. Έτσι, η Έντιθ ξαναγεννιέται σαν Νικόλ και δεν είναι πλέον Εβραία, τουλάχιστον όχι στα χαρτιά. Στην αρχή βιώνει αβάσταχτη λύπη για το χαμό των γονιών της, καθώς όμως ο καιρός περνά, συνειδητοποιεί πως αυτή η στάση δε θα την βοηθήσει να επιβιώσει... Πρωταγωνιστές: Σούζαν Στράσμπεργκ Λόρεν Τερζιέφ, Εμανουέλ Ριβά , Πάολα Πιταγκόρα
Παρακολουθούμε την ιστορία μιας Εβραίας έφηβης, που μαζί με την οικογένειά της καταλήγει σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Καταφέρνει να επιβιώσει με την παρέμβαση ενός Εβραίου γιατρού, ο οποίος την βοηθάει να υιοθετήσει την ταυτότητα μιας νεαρής γυναίκας που είχε πρόσφατα πεθάνει. Έτσι, η Έντιθ ξαναγεννιέται σαν Νικόλ και δεν είναι πλέον Εβραία, τουλάχιστον όχι στα χαρτιά. Στην αρχή βιώνει αβάσταχτη λύπη για το χαμό των γονιών της, καθώς όμως ο καιρός περνά, συνειδητοποιεί πως αυτή η στάση δε θα την βοηθήσει να επιβιώσει... Πρωταγωνιστές: Σούζαν Στράσμπεργκ Λόρεν Τερζιέφ, Εμανουέλ Ριβά , Πάολα Πιταγκόρα
7. Μπερνάντο Μπερτολούτσι (1941-2018 )
Πατέρας του ήταν ο γνωστός Ιταλός ποιητής Ατίλιο Μπερτολούτσι. Ο ίδιος ο Μπερνάρντο θέλει να ακολουθήσει τα βήματά του και γράφει από την ηλικία των 15 ετών, κερδίζοντας μάλιστα και διακρίσεις. Γείτονάς του και οικογενειακός φίλος του υπήρξε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο οποίος το 1961, που γύριζε την ταινία «Accatone», πήρε τον Μπερτολούτσι για βοηθό του. Ο Παζολίνι ήταν εκείνος που τον παρότρυνε να γίνει σκηνοθέτης. Του έγραψε, μάλιστα, και το σενάριο της πρώτης του ταινίας («Βίαιος Θάνατος», 1962).
Πατέρας του ήταν ο γνωστός Ιταλός ποιητής Ατίλιο Μπερτολούτσι. Ο ίδιος ο Μπερνάρντο θέλει να ακολουθήσει τα βήματά του και γράφει από την ηλικία των 15 ετών, κερδίζοντας μάλιστα και διακρίσεις. Γείτονάς του και οικογενειακός φίλος του υπήρξε ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο οποίος το 1961, που γύριζε την ταινία «Accatone», πήρε τον Μπερτολούτσι για βοηθό του. Ο Παζολίνι ήταν εκείνος που τον παρότρυνε να γίνει σκηνοθέτης. Του έγραψε, μάλιστα, και το σενάριο της πρώτης του ταινίας («Βίαιος Θάνατος», 1962).
«Ο Κονφορμίστας» (1970)
«Ο Κονφορμίστας» (1970)
Διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Αλμπέρτο Μοράβια. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Ρώμη, δύο χρόνια πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μαρσέλο (Ζαν Λουί Τρεντινιάν) ζει μια απόλυτα συμβατική ζωή. Δουλεύει για το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, είναι παντρεμένος με μία μικροαστή, αλλά κοινωνικά αποδεκτή γυναίκα και πηγαίνει στην εκκλησία σε τακτά διαστήματα. Ο Μαρσέλο θα βρεθεί όμως αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του όταν το αφεντικό του θα του ζητήσει να σκοτώσει έναν πρώην καθηγητή του... Η σκηνή του φινάλε θεωρείται μία από τις καλύτερες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.
Διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Αλμπέρτο Μοράβια. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Ρώμη, δύο χρόνια πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μαρσέλο (Ζαν Λουί Τρεντινιάν) ζει μια απόλυτα συμβατική ζωή. Δουλεύει για το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, είναι παντρεμένος με μία μικροαστή, αλλά κοινωνικά αποδεκτή γυναίκα και πηγαίνει στην εκκλησία σε τακτά διαστήματα. Ο Μαρσέλο θα βρεθεί όμως αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του όταν το αφεντικό του θα του ζητήσει να σκοτώσει έναν πρώην καθηγητή του... Η σκηνή του φινάλε θεωρείται μία από τις καλύτερες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου.
«1900»
«1900»
Το 1900 σ' ένα χωριό της κοιλάδας του Πάδου γεννιούνται την ίδια μέρα δύο παιδιά. Ο Αλφρέντο, εγγονός του πατριάρχη γαιοκτήμονα Αλφρέντο Μπελινγκέρι και γιος του μελλοντικού αφεντικού Τζιοβάνι και ο Όλμο, εγγονός του χωρικού κολίγου Λέο Νταλκό. Τα δύο παιδιά μεγαλώνουν μαζί, παίζουν, τσακώνονται... Κάτι τα ενώνει, κάτι ήδη τα χωρίζει... Πρωταγωνιστούν: Μπαρτ Λάνκαστερ, Στέρλινγκ Χέιντεν, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ζεράρ Ντεπαρτιέ, Στεφανία Σαντρέλι κ.ά
Το 1900 σ' ένα χωριό της κοιλάδας του Πάδου γεννιούνται την ίδια μέρα δύο παιδιά. Ο Αλφρέντο, εγγονός του πατριάρχη γαιοκτήμονα Αλφρέντο Μπελινγκέρι και γιος του μελλοντικού αφεντικού Τζιοβάνι και ο Όλμο, εγγονός του χωρικού κολίγου Λέο Νταλκό. Τα δύο παιδιά μεγαλώνουν μαζί, παίζουν, τσακώνονται... Κάτι τα ενώνει, κάτι ήδη τα χωρίζει... Πρωταγωνιστούν: Μπαρτ Λάνκαστερ, Στέρλινγκ Χέιντεν, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Ζεράρ Ντεπαρτιέ, Στεφανία Σαντρέλι κ.ά
8. Φραντσέσκο Ρόζι (1922-2015)
Γεννήθηκε το 1922 στη Νάπολη και αρχικά σπούδασε νομικά. Αρχικά διακρίθηκε σαν εικονογράφος παιδικών βιβλίων και θεατρικός ηθοποιός. Στον κινηματογράφο ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός του Λουκίνο Βισκόντι στο «Η γη τρέμει». Τη δεκαετία του '60, ο Ρόζι εγκαινιάζει ένα νέο είδος στο ιταλικό σινεμά, εκείνο των ταινιών έρευνας με θέμα πολιτικό όπου ανασυντίθενται βίοι και έργα προσωπικοτήτων που σημάδεψαν την πρόσφατη Ιστορία της Ιταλίας.
Γεννήθηκε το 1922 στη Νάπολη και αρχικά σπούδασε νομικά. Αρχικά διακρίθηκε σαν εικονογράφος παιδικών βιβλίων και θεατρικός ηθοποιός. Στον κινηματογράφο ξεκίνησε να δουλεύει ως βοηθός του Λουκίνο Βισκόντι στο «Η γη τρέμει». Τη δεκαετία του '60, ο Ρόζι εγκαινιάζει ένα νέο είδος στο ιταλικό σινεμά, εκείνο των ταινιών έρευνας με θέμα πολιτικό όπου ανασυντίθενται βίοι και έργα προσωπικοτήτων που σημάδεψαν την πρόσφατη Ιστορία της Ιταλίας.
Η «Ανακωχή»
Η «Ανακωχή»
Είναι η ιστορία της επιστροφής από μια μεγάλη «Οδύσσεια», μέσω μιας Ευρώπης εμπλεκόμενης μεταξύ πολέμου και ειρήνης. Είναι το ημερολόγιο ενός ταξιδιού, που αρχίζει στη σκοτεινή ομίχλη του Άουσβιτς...
Είναι η ιστορία της επιστροφής από μια μεγάλη «Οδύσσεια», μέσω μιας Ευρώπης εμπλεκόμενης μεταξύ πολέμου και ειρήνης. Είναι το ημερολόγιο ενός ταξιδιού, που αρχίζει στη σκοτεινή ομίχλη του Άουσβιτς...
«Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι»
«Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι»
Πρόκειται για την αυτοβιογραφική ταινία του Κάρλο Λέβι, ενός νεαρού γιατρού από το Τορίνο, ο οποίος εξορίστηκε από τους φασίστες το 1935, στο τσακισμένο από τη φτώχεια χωριό Γκαλιάνο, στο βαθύ Νότο, έναν τόπο εγκαταλειμμένο, που οι ντόπιοι έλεγαν ότι ο Χριστός δεν πάτησε ποτέ το πόδι του εκεί. Στο Γκαλιάνο ο Λέβι γνώρισε όλους τους επίσημους, αλλά και τους μετανάστες που επέστρεφαν, τους φτωχούς αγρότες και τη ζωή... Μια ζωή διαφορετική, που την κυβερνούσαν η δεισιδαιμονία και οι μεσαιωνικές τελετές, ενώ εκείνος έκανε ό,τι μπορούσε για να γιατρέψει τους αρρώστους. Πρωταγωνιστούν: Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Ειρήνη Παππά, Λέα Μασάρι, Πάολο Μπονταντσέλι
Πρόκειται για την αυτοβιογραφική ταινία του Κάρλο Λέβι, ενός νεαρού γιατρού από το Τορίνο, ο οποίος εξορίστηκε από τους φασίστες το 1935, στο τσακισμένο από τη φτώχεια χωριό Γκαλιάνο, στο βαθύ Νότο, έναν τόπο εγκαταλειμμένο, που οι ντόπιοι έλεγαν ότι ο Χριστός δεν πάτησε ποτέ το πόδι του εκεί. Στο Γκαλιάνο ο Λέβι γνώρισε όλους τους επίσημους, αλλά και τους μετανάστες που επέστρεφαν, τους φτωχούς αγρότες και τη ζωή... Μια ζωή διαφορετική, που την κυβερνούσαν η δεισιδαιμονία και οι μεσαιωνικές τελετές, ενώ εκείνος έκανε ό,τι μπορούσε για να γιατρέψει τους αρρώστους. Πρωταγωνιστούν: Τζιάν Μαρία Βολοντέ, Ειρήνη Παππά, Λέα Μασάρι, Πάολο Μπονταντσέλι
9. Φεντερίκο Φελίνι (1920-1993)
Ήταν γιος πλανόδιου πωλητή και είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον κόσμο των σαλτιμπάγκων, των μαριονετών, του μιούζικ χολ, άλλωστε σε πολλές ταινίες του, πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν κλόουν, νάνοι, τρελοί του χωριού. Σπούδασε σε σχολεία καθολικών και το 1939 γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης, για να ικανοποιήσει τους γονείς του, αλλά δεν παρακολούθησε ούτε ένα μάθημα. Εργάστηκε στη Ρώμη ως σχεδιαστής κόμικς και γελοιογράφος, ως βοηθός σε θέατρο και ως σεναριογράφος κωμωδιών. Ξεκίνησε γράφοντας σενάρια για ταινίες μεγάλων σκηνοθετών, όπως του Ροσελίνι , του Τζέρμι και του Λατουάντα.
Ήταν γιος πλανόδιου πωλητή και είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον κόσμο των σαλτιμπάγκων, των μαριονετών, του μιούζικ χολ, άλλωστε σε πολλές ταινίες του, πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουν κλόουν, νάνοι, τρελοί του χωριού. Σπούδασε σε σχολεία καθολικών και το 1939 γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ρώμης, για να ικανοποιήσει τους γονείς του, αλλά δεν παρακολούθησε ούτε ένα μάθημα. Εργάστηκε στη Ρώμη ως σχεδιαστής κόμικς και γελοιογράφος, ως βοηθός σε θέατρο και ως σεναριογράφος κωμωδιών. Ξεκίνησε γράφοντας σενάρια για ταινίες μεγάλων σκηνοθετών, όπως του Ροσελίνι , του Τζέρμι και του Λατουάντα.
«8½»
«8½»
Η ιστορία της ταινίας αναφέρεται σ' έναν σκηνοθέτη, τον Γκούιντο Ανσέλμι, ο οποίος, μετά από μία μεγάλη επιτυχία, έχει χάσει όλη την καλλιτεχνική του έμπνευση για να δημιουργήσει την επόμενη ταινία του. Η ταινία έχει βραβευτεί με το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Παίζουν: Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Κλαούντια Καρντινάλε, Ανούκ Εμέ, Σάντρα Μίλο, Ροσέλα Φαλκ.
Η ιστορία της ταινίας αναφέρεται σ' έναν σκηνοθέτη, τον Γκούιντο Ανσέλμι, ο οποίος, μετά από μία μεγάλη επιτυχία, έχει χάσει όλη την καλλιτεχνική του έμπνευση για να δημιουργήσει την επόμενη ταινία του. Η ταινία έχει βραβευτεί με το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Παίζουν: Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Κλαούντια Καρντινάλε, Ανούκ Εμέ, Σάντρα Μίλο, Ροσέλα Φαλκ.
«Γλυκιά ζωή»
«Γλυκιά ζωή»
Ο Μαρτσέλο, ένας μέτριος δημοσιογράφος, σπαταλά τον καιρό του γράφοντας κουτσομπολιά σε κάποια εφημερίδα, ενώ ονειρεύεται να γράψει ένα σοβαρό μυθιστόρημα. Ο Φελίνι κάνει μία ταινία - τοιχογραφία της Ρώμης του 1960. Πρωταγωνιστούν γνωστοί μεγάλοι ηθοποιοί όπως οι Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Ανίτα Έγκμπεργκ, Ανούκ Εμέ, Ιβόν Φουρνό, Μαγκαλί Νοέλ, Λάουρα Μπέτι και Αλέν Κινί.
Ο Μαρτσέλο, ένας μέτριος δημοσιογράφος, σπαταλά τον καιρό του γράφοντας κουτσομπολιά σε κάποια εφημερίδα, ενώ ονειρεύεται να γράψει ένα σοβαρό μυθιστόρημα. Ο Φελίνι κάνει μία ταινία - τοιχογραφία της Ρώμης του 1960. Πρωταγωνιστούν γνωστοί μεγάλοι ηθοποιοί όπως οι Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Ανίτα Έγκμπεργκ, Ανούκ Εμέ, Ιβόν Φουρνό, Μαγκαλί Νοέλ, Λάουρα Μπέτι και Αλέν Κινί.
10. Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι
Ο Βιτόριο (1929-2018) και ο Πάολο Ταβιάνι (1931-) γεννήθηκαν στο Σαν Μινιάτο. Παιδιά αστικής οικογένειας, διαπαιδαγωγήθηκαν μελετώντας μουσική και παίζοντας διάφορα όργανα, ήρθαν σε επαφή με μουσικούς κύκλους, έμαθαν να αγαπούν την ιταλική μουσική παράδοση και όχι μόνο αυτή. Τα δύο αδέρφια ακολούθησαν αρχικά διαφορετικούς δρόμους. Ο Βιτόριο σπούδασε Νομική και ο Πάολο Μουσικολογία και Ιστορία της Τέχνης. Ξεκίνησαν την καριέρα τους ως δημοσιογράφοι, γρήγορα όμως, στις αρχές του '60, στράφηκαν στον πολιτικό κινηματογράφο. Πρώτα στην κριτική και τη δημιουργία κινηματογραφικών λεσχών στην περιοχή τους και στη συνέχεια στη σκηνοθεσία. Ασχολήθηκαν με το σενάριο και η επιθυμία για ένα δικό τους βλέμμα στην ιταλική πραγματικότητα τους οδήγησε, αρχικά, σε μια σειρά ντοκιμαντέρ. Το έργο τους συχνά έχει την αφετηρία του στη λογοτεχνία, αφού περιλαμβάνει πλήθος διασκευών έργων κλασικών συγγραφέων όπως του Τολστόι, του Γκαίτε, του Πιραντέλο, του Αλέξανδρου Δουμά. Το τέλος της δεκαετίας του '50 σημάδεψε οριστικά τον εκφραστικό δρόμο των δύο μαρξιστών κινηματογραφικών δημιουργών. Πρώτη τους ταινία είναι το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Σαν Μινιάτο» με θέμα τη ναζιστική θηριωδία που έπληξε το χωριό τους. Το ίδιο θέμα θα τους απασχολήσει αργότερα στην ταινία «Η Νύχτα του Σαν Λορέντζο». Θεωρούνται οι τελευταίοι μεγάλοι σκηνοθέτες του ιταλικού κινηματογράφου. Το 2015 ανακηρύχθηκαν επίτιμοι διδάκτορες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ενδεικτική φιλμογραφία «Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκορα» (1972), «Αλονζανφάν» (1974), «Πατέρας Αφέντης» (1977), «Η Νύχτα του Σαν Λορέντζο» (1982), «Χάος» (1984), «Φιορίλε» (1993), «Εκλεκτικές Συγγένειες» (1996), «Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει» (2012).
Ο Βιτόριο (1929-2018) και ο Πάολο Ταβιάνι (1931-) γεννήθηκαν στο Σαν Μινιάτο. Παιδιά αστικής οικογένειας, διαπαιδαγωγήθηκαν μελετώντας μουσική και παίζοντας διάφορα όργανα, ήρθαν σε επαφή με μουσικούς κύκλους, έμαθαν να αγαπούν την ιταλική μουσική παράδοση και όχι μόνο αυτή. Τα δύο αδέρφια ακολούθησαν αρχικά διαφορετικούς δρόμους. Ο Βιτόριο σπούδασε Νομική και ο Πάολο Μουσικολογία και Ιστορία της Τέχνης. Ξεκίνησαν την καριέρα τους ως δημοσιογράφοι, γρήγορα όμως, στις αρχές του '60, στράφηκαν στον πολιτικό κινηματογράφο. Πρώτα στην κριτική και τη δημιουργία κινηματογραφικών λεσχών στην περιοχή τους και στη συνέχεια στη σκηνοθεσία. Ασχολήθηκαν με το σενάριο και η επιθυμία για ένα δικό τους βλέμμα στην ιταλική πραγματικότητα τους οδήγησε, αρχικά, σε μια σειρά ντοκιμαντέρ. Το έργο τους συχνά έχει την αφετηρία του στη λογοτεχνία, αφού περιλαμβάνει πλήθος διασκευών έργων κλασικών συγγραφέων όπως του Τολστόι, του Γκαίτε, του Πιραντέλο, του Αλέξανδρου Δουμά. Το τέλος της δεκαετίας του '50 σημάδεψε οριστικά τον εκφραστικό δρόμο των δύο μαρξιστών κινηματογραφικών δημιουργών. Πρώτη τους ταινία είναι το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Σαν Μινιάτο» με θέμα τη ναζιστική θηριωδία που έπληξε το χωριό τους. Το ίδιο θέμα θα τους απασχολήσει αργότερα στην ταινία «Η Νύχτα του Σαν Λορέντζο». Θεωρούνται οι τελευταίοι μεγάλοι σκηνοθέτες του ιταλικού κινηματογράφου. Το 2015 ανακηρύχθηκαν επίτιμοι διδάκτορες του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ενδεικτική φιλμογραφία «Ο Σαν Μικέλε είχε έναν κόκορα» (1972), «Αλονζανφάν» (1974), «Πατέρας Αφέντης» (1977), «Η Νύχτα του Σαν Λορέντζο» (1982), «Χάος» (1984), «Φιορίλε» (1993), «Εκλεκτικές Συγγένειες» (1996), «Ο Καίσαρας πρέπει να πεθάνει» (2012).
«Πατέρας Αφέντης»
«Πατέρας Αφέντης»
Η πραγματική ιστορία του Γκαβίνο Λέντα, ενός χωριατόπαιδου και γιου βοσκού από τη Σαρδηνία, ο οποίος καταφέρνει να αντιμετωπίσει, να αντισταθεί και εν τέλει να ξεπεράσει τη σκληρότητα, τη βαρβαρότητα, τη μιζέρια και την οπισθοδρομικότητα της κοινωνίας όπου μεγαλώνει. Παίζουν: Μαρτσέλα Μικελάντζελι, Όμερο Αντονούτι, Σαλβέριο Μαρκόνι.
Η πραγματική ιστορία του Γκαβίνο Λέντα, ενός χωριατόπαιδου και γιου βοσκού από τη Σαρδηνία, ο οποίος καταφέρνει να αντιμετωπίσει, να αντισταθεί και εν τέλει να ξεπεράσει τη σκληρότητα, τη βαρβαρότητα, τη μιζέρια και την οπισθοδρομικότητα της κοινωνίας όπου μεγαλώνει. Παίζουν: Μαρτσέλα Μικελάντζελι, Όμερο Αντονούτι, Σαλβέριο Μαρκόνι.
«Αλονζανφάν»
«Αλονζανφάν»
Μια από τις σημαντικότερες ταινίες του πολιτικού κινηματογράφου και σίγουρα ένα έργο-σταθμός για τη δεκαετία του '70, με τους Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Μίμσι Φάρμερ, Λάουρα Μπέτι και την αξεπέραστη μουσική του Ένιο Μορικόνε. Η ιστορία της ταινίας διαδραματίζεται στην Ιταλία του 1816, στην εποχή της εξέγερσης του Γαριβάλδη.
Μια από τις σημαντικότερες ταινίες του πολιτικού κινηματογράφου και σίγουρα ένα έργο-σταθμός για τη δεκαετία του '70, με τους Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Μίμσι Φάρμερ, Λάουρα Μπέτι και την αξεπέραστη μουσική του Ένιο Μορικόνε. Η ιστορία της ταινίας διαδραματίζεται στην Ιταλία του 1816, στην εποχή της εξέγερσης του Γαριβάλδη.
«Χάος»
«Χάος»
Οι Ταβιάνι μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη ιστορίες του Λουίτζι Πιραντέλο, που καλύπτουν όλη την γκάμα της κινηματογραφικής αφήγησης, με πρωταγωνιστές κατοίκους της Σικελίας. Οι ιστορίες που απαρτίζουν την ταινία είναι: «Το κοράκι του Μιτζάρο», το οποίο είναι ένα είδος εισαγωγής και συνδετικής γέφυρας μεταξύ των ιστοριών «Ο άλλος γιος», «Ο φεγγαροχτυπημένος», «Η αρρώστια του φεγγαριού», «Το πιθάρι», «Συνομιλία με τη μητέρα». Οι ιστορίες αναφέρονται στη μετανάστευση και τη διάλυση της οικογένειας, στον έρωτα και την επιρροή της φύσης στον ανθρώπινο νου, στην επιστροφή στην πατρίδα και τις παιδικές μνήμες.
Οι Ταβιάνι μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη ιστορίες του Λουίτζι Πιραντέλο, που καλύπτουν όλη την γκάμα της κινηματογραφικής αφήγησης, με πρωταγωνιστές κατοίκους της Σικελίας. Οι ιστορίες που απαρτίζουν την ταινία είναι: «Το κοράκι του Μιτζάρο», το οποίο είναι ένα είδος εισαγωγής και συνδετικής γέφυρας μεταξύ των ιστοριών «Ο άλλος γιος», «Ο φεγγαροχτυπημένος», «Η αρρώστια του φεγγαριού», «Το πιθάρι», «Συνομιλία με τη μητέρα». Οι ιστορίες αναφέρονται στη μετανάστευση και τη διάλυση της οικογένειας, στον έρωτα και την επιρροή της φύσης στον ανθρώπινο νου, στην επιστροφή στην πατρίδα και τις παιδικές μνήμες.