Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 16 Φλεβάρη 2025 η πολιτική συγκέντρωση που διοργάνωσε η Κ.Ο Αγίας Βαρβάρας του ΚΚΕ στο Δημοτικό Κινηματοθέατρο «Γιάννης Ρίτσος»
Στη συγκέντρωση που είχε ως κεντρικό σύνθημα «ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ - Για την υπεράσπιση των λαϊκών αναγκών κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, της περιφερειακής και τοπικής διοίκησης», δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην προετοιμασία της πανελλαδικής – πανεργατικής Απεργίας την Παρασκευή 28 Φλεβάρη 2025 για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών όπως επιχειρεί απροκάλυπτα η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα.
Η κεντρική ομιλία στη συγκέντρωση έγινε από τον Νίκο Καραγιάννη γραμματέα της Τ.Ο Νοτιοδυτικών Συνοικιών – Περιστερίου και μέλος της ΕΠ της ΚΟΑ του ΚΚΕ και ακολούθησαν παρεμβάσεις από τον Βασίλη Πετρόπουλο, Περιφερειακό Σύμβουλο Αττικής με την «Λαϊκή Συσπείρωση» και τον Βασίλη Γκιτάκο, Δημοτικό Σύμβουλο, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Αγίας Βαρβάρας. Επίσης τοποθετήσεις έγιναν και από συμμετέχοντες στη συγκέντρωση.
Ομιλία Νίκου Καραγιάννη
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,
Συναντιόμαστε σήμερα εδώ, με την ορμή των αγώνων που δώσαμε το προηγούμενο διάστημα και συνεχίζουμε να δίνουμε, με αποφασιστικότητα για να κάνουμε τους αγώνες αυτούς ακόμα πιο μαζικούς, πιο μαχητικούς.
Ενώνουμε όλες τις δυνάμεις στον αγώνα για το δίκιο των πολλών ενάντια στο σύστημα της φτώχειας και των πολέμων για τα κέρδη των λίγων, για να γίνουν περισσότεροι αυτοί που συνειδητοποιούν ότι χρειάζεται να ανατρέψουμε τις ματωμένες ράγες του συστήματος και όχι απλά των μηχανοδηγό. Εδώ βρίσκεται η διέξοδος και η προοπτική για την μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία.
Για το δίκιο των πολλών που πριν λίγες μέρες βούλιαξαν το κέντρο της Αθήνας και αμέτρητες πόλεις σε όλη την Ελλάδα για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη.
«Ασφυξία» για τις λαϊκές ανάγκες τα κέρδη των καπιταλιστών - «Οξυγόνο η πάλη για την ανατροπή!». Με αυτό το σύνθημα δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 28 Φλεβάρη, στη συμπλήρωση 2 χρόνων, δυναμώνοντας τον αγώνα απέναντι σε μια πολιτική που σε όλους τους τομείς υπηρετεί το καπιταλιστικό κέρδος, τσακίζει τα λαϊκά δικαιώματα και προετοιμάζει τα επόμενα «Τέμπη», γιατί ο λαός μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.
Δεν θα σταματήσουμε να αναδεικνύουμε τις εγκληματικές ευθύνες που έχει η κυβέρνηση της ΝΔ και από κοντά το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και όλοι οι διάττοντες αστέρες που προέκυψαν από τα σπλάχνα του, που σήμερα μπαίνουν όλοι στο χορό της συγκάλυψης, στήνοντας σόου μέσα στη βουλή, όπως αυτή η ανεκδιήγητη Κωνσταντοπούλου.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι θέλουν να αποπροσανατολίσουν το λαό από τον πραγματικό ένοχο που οδήγησε στο έγκλημα και να εκτονώσουν τη δικαιολογημένη οργή που υπάρχει σε ευρύτερα τμήματα του λαού.
Θέλουν να κρύψουν πως οι αιτίες του εγκλήματος βρίσκονται στο κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, στις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που όλοι μαζί υπερασπίζονται.
Θέλουν να κρύψουν ότι η διαφθορά είναι στο DNA του σάπιου και διεφθαρμένου αστικού κράτους που δουλεύει για τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων με συναλλαγές πάνω και κάτω από το “τραπέζι”.
Για αυτό επιχειρούν να τα φορτώσουν όλα στο “ανθρώπινο λάθος” ή μπορεί να “θυσιάσουν” και κάποιο κυβερνητικό στέλεχος αρκεί να βγει “λάδι” το σύστημα που όλοι μαζί υπηρετούν.
Απέναντι, λοιπόν, στην προκλητική συγκάλυψη και συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ είναι αυτονόητη η ανάγκη μομφής κατά της κυβέρνησής της. Γιατί το ΚΚΕ και ο ελληνικός λαός με τους αγώνες του κάνει μομφή συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική και όσους την υπηρετούν. Πρώτα και κύρια στην κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και σε κόμματα που κυβέρνησαν όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις που προέκυψαν από αυτά τα κόμματα.
Το ΚΚΕ θα συνεχίσει τον αγώνα μέχρι να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι, μέχρι να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που οδήγησαν στο έγκλημα στα Τέμπη.
Φίλες και φίλοι
Τονίζουμε ιδιαίτερα στον λαό τις τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, το ΠΑΣΟΚ, το ΣΥΡΙΖΑ, που συμφωνούν μέχρι το μεδούλι στο βάθεμα της εμπλοκής της χώρας μας στις εστίες του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας.
Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι η χώρα μας είναι από τους πρωτοπόρους στους εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με όλες διαχρονικά τις κυβερνήσεις να δαπανούν γι' αυτόν τον σκοπό πάνω από το 2% του ΑΕΠ.
Ο λαός μας δεν έχει να περιμένει τίποτα θετικό από τις περιβόητους “διεθνείς συμμάχους” της άρχουσας τάξης της χώρας, των κυβερνήσεων και των κομμάτων του συστήματος.
Όσοι περίμεναν τον δήθεν “ειρηνοποιό” Τραμπ να έρθει και “να βάλει σε μια τάξη” τον “ταραγμένο” κόσμο, έχουν ήδη διαψευσθεί πανηγυρικά από τα πρώτα του δείγματα γραφής. Αυτό το αποδεικνύουν οι βομβαρδισμοί και οι καθημερινές δολοφονίες που διαπράττει το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ, που δείχνουν ότι η πρόσφατη εκεχειρία είναι με το πιστόλι στον κρόταφο των Παλαιστινίων.
Ακόμα και για αυτή πάντως, συνέβαλε καθοριστικά η ηρωική αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού, συνέβαλαν οι πολύμηνοι και μαζικοί αγώνες των λαών και της νεολαίας σε όλον τον κόσμο και μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ και βέβαια στη χώρα μας.
Οι εικόνες που βλέπουμε όλες αυτές τις μέρες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού δεν είναι παρά η παρακμασμένη αστική δημοκρατία, ο σάπιος καπιταλισμός σε συνθήκες που είναι πολεμικές, με τους πιο ισχυρούς εκπροσώπους του μάλιστα σε πρώτο πλάνο, να φτάνουν μέχρι και στην αθλιότητα του ναζιστικού χαιρετισμού που είδε όλος ο πλανήτης.
Οι επικίνδυνες διεθνείς εξελίξεις που ζούμε και ο ρόλος των ΗΠΑ σε αυτές, δεν είναι βέβαια το αποτέλεσμα της ιδιορρυθμίας ενός πολιτικού. Είναι το αποτέλεσμα των οξύτατων ανταγωνισμών για τις αγορές, τους δρόμους μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τις «σφαίρες» επιρροής. Με δυο λόγια, για το ξαναμοίρασμα του κόσμου που έχει ξεκινήσει.
Αυτοί οι ανταγωνισμοί φτάνουν στα “άκρα” και δεν μπορούν να λυθούν πια με συμφωνίες και ειρηνικά μέσα, σε συνθήκες μάλιστα που κρίνεται η πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα ανάμεσα στα δύο μεγάλα αντίπαλα στρατόπεδα, αυτό του ευρωατλαντισμού και του υπό διαμόρφωση ευρασιατικού.
Γι’ αυτό λύνονται με τα όπλα, με εμπορικούς πολέμους, με κυρώσεις και δασμούς. Η στροφή στην πολεμική οικονομία στην ΕΕ και διεθνώς, έρχεται να απαντήσει σε αυτή τη σημερινή ανάγκη των καπιταλιστών να λύσουν έτσι τις διαφορές τους, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και μια πολύ κερδοφόρα επένδυση για αυτούς πάνω στα βάσανα των λαών.
Η πραγματικότητα «φωνάζει» από παντού: Στους «αβέβαιους καιρούς», το μόνο βέβαιο είναι ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων θα γίνεται όλο και πιο βάρβαρο.
Η λύση για τους λαούς δεν βρίσκεται στην επιλογή ιμπεριαλιστικών κέντρων, στην «εμπιστοσύνη στο αστικό κράτος», στις κυβερνήσεις και τους «θεσμούς» των καπιταλιστών που τους σέρνουν στους ανταγωνισμούς και τους πολέμους. Ούτε στη νεκρανάσταση των αυταπατών για έναν «δικαιότερο» καπιταλισμό και μιας «ειρηνικής και με κανόνες» μοιρασιάς του κόσμου ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές.
Στους καιρούς αυτούς μεγαλώνουν οι δυνατότητες ώστε ακόμη πιο πολλοί, ακόμη πιο μαζικά να δουν όχι «πίσω», αλλά μπροστά, στο μέλλον, πέρα από τα αδιέξοδα του συστήματος, παίρνοντας θέση στον καθημερινό αγώνα ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, το κεφάλαιο και την εξουσία του.
Ένα τέτοιο ρεύμα αμφισβήτησης υπάρχει και δυναμώνει στη χώρα μας και θα δυναμώνει κι άλλο στο βαθμό που οι κομμουνιστές, τα μέλη και οι φίλοι, οι οπαδοί του Κόμματος θα μπαίνουμε μπροστά για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο λαός μας.
Σύντροφοι και φίλοι,
Σήμερα είναι πολλοί περισσότεροι αυτοί που αντιλαμβάνονται τη μεγάλη σημασία της στάσης που κράτησε όλα τα προηγούμενα χρόνια, και συνεχίζει να κρατάει το ΚΚΕ. Που έμεινε σταθερά στο πλευρό του λαού χωρίς να περάσει ποτέ απέναντι, βάζοντας πλάτη στα διάφορα αντιλαϊκά σχέδια, όπως διακαώς ήθελε το σύστημα. Έτσι κρατήσαμε την ελπίδα ζωντανή, όταν οι ψεύτικες ελπίδες που πουλούσαν οι άλλοι χρεοκόπησαν. Γι’ αυτό μπορεί και υπάρχει σήμερα πραγματική εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, που ήρθε με φόρα και με την πολιτική της ξεπλυμένη στα μάτια μεγάλου μέρους του λαού. Έτσι έμεινε αναμμένη η φλόγα της διεκδίκησης για έναν καλύτερο κόσμο, έξω από αυτό το σύστημα της εκμετάλλευσης, των πολέμων, των κρίσεων και της προσφυγιάς. Όσοι απογοητεύτηκαν στο παρελθόν από διάφορες επιλογές, αλλά νιώθουν ακόμα τις καρδιές τους να φλογίζονται από αυτό το όραμα, έχουν επιλογή, τη συμπόρευση με το ΚΚΕ σε όλες τις μάχες που έχουμε μπροστά μας.
Γιατί πλέον έχει συσσωρευτεί μεγάλη πείρα που αποδεικνύει ότι στα αδιέξοδα του συστήματος, καθώς και στα μεγάλα λαϊκά προβλήματα, δε μπορεί και δε θέλει να δώσει απάντηση καμία κυβέρνηση, εντός των τειχών αυτού του συστήματος, καμία πολιτική δύναμη ή συμμαχία που διεκδικεί να αναλάβει τη διαχείρισή του. Γι' αυτό, καμία κυβέρνηση, οποιασδήποτε απόχρωσης, κανένας αστός πολιτικός που πλασαρίστηκε ως δήθεν «άριστος», «έντιμος» και «καταρτισμένος», κανένα οικονομικό και δημοσιονομικό «μείγμα» δεν κατάφερε να αποτρέψει αυτά τα αδιέξοδα.
Όλα αυτά που ζούμε, οι πόλεμοι, οι οικονομικές κρίσεις, η ακρίβεια, η έλλειψη υποδομών, η εμπορευματοποίηση των πάντων ακόμη και στον αέρα που αναπνέουμε, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιων λαθών, κάποιας αστοχίας ή παθογένειας. Ακριβώς το αντίθετο : Είναι ο καπιταλισμός και το αποκρουστικό του πρόσωπο, η κανονική λειτουργία του που βεβαίως έχει στηριχτεί στις πολιτικές επιλογές και κατευθύνσεις όλων των κυβερνήσεων, μονοκομματικών ή συνεργασίας, πολύχρωμων ή μονόχρωμων, τελικά γκρίζων για την μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία.
Αυτό φυσικά συμβαίνει και τώρα με την κυβέρνηση της ΝΔ και την βολική αντιπολίτευση όλων των εκδοχών της σοσιαλδημοκρατίας.
Όλοι μαζί στηρίζουν :
•Την εμπλοκή της χώρας μας στα 2 κύρια ιμπεριαλιστικά μέτωπα. Την στήριξη στο κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ που έχει αιματοκυλήσει την Παλαιστίνη, το Λίβανο, την Συρία. Τα εκατομμύρια που δίνουν για το ΝΑΤΟ πιστοί στο παραλήρημα του ΓΓ του ΝΑΤΟ που αφού επισκέφτηκε τη χώρα μας, μετά απαίτησε από τα κράτη μέλη αυτού του εγκληματικού οργανισμού να κόψουν από μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες (αλήθεια, πόσο άλλο θα κόψουν…) και να αυξήσουν τις στρατιωτικές - πολεμικές δαπάνες. Θέλουν να γενικευτεί η στροφή στην λεγόμενη πολεμική οικονομία, γιατί οι καπιταλιστές πλέον βρίσκονται σε τόσο σφοδρό ανταγωνισμό που τις διαφορές τους τις λύνουν με τα όπλα με μόνιμο θύμα βεβαίως τους λαούς.
•Τα ματωμένα πλεονάσματα, την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, τους καθηλωμένους μισθούς, την απουσία ΣΣΕ, τις αιτίες που γεννούν την δυσβάσταχτη ακρίβεια για την λαϊκή οικογένεια.
•Την άθλια κατάσταση των νοσοκομείων, των σχολείων, το «πάμε και όπου βγει» στις μεταφορές, σε ασανσέρ που πέφτουν μέσα σε νοσοκομείο, τα αλλεπάλληλα επικίνδυνα περιστατικά για την υγεία και ασφάλεια του λαού, σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής.
Το «Δεν πάει άλλο» ακούγεται από όλο και πιο πολλά λαϊκά στόματα, ταυτόχρονα με το «κάτι πρέπει να γίνει». Βεβαίως πολλά πρέπει να γίνουν και το ΚΚΕ είναι εδώ
Ο λαός μας μπορεί να δείξει την δύναμή του. Να συνειδητοποιήσει πως τα πράγματα δεν μένουν ποτέ στατικά. Ιδιαίτερα οι συνθήκες πολέμου, όπως έχει αποδειχτεί από την ιστορική διεθνή και εγχώρια πείρα, εκτός από την φρίκη και τα βάσανα, μπορούν να φέρουν και αφύπνιση, λαϊκές δυνάμεις να αξιοποιήσουν κάθε ρωγμή και αστάθεια του συστήματος για να βάλουν τη δική τους ζωή, τις δικές τους ανάγκες στο προσκήνιο, να αποσπάσουν κατακτήσεις, ναι, μέχρι την τελική ανατροπή.
Πως θα ξεκινήσει κάποιος ή κάποια που ακόμη το σκέφτεται ; Του λέμε, πολύ απλά, μη διστάζεις, μην χάνεις χρόνο. Δες τι γίνεται δίπλα σου. Μέχρι και τα σπίτια, ένα κεραμίδι που έχουν οι άνθρωποι πάνω από το κεφάλι τους, πάνε να το πάρουν τα κοράκια. Έλα μαζί μας. Δράσε. Μπες στο σωματείο, στον σύλλογο, στην επιτροπή. Εκεί θα βρεις πολλούς ακόμη σαν εσένα, με τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες ανησυχίες, τις ίδιες αγωνίες για το σήμερα και το αύριο.
Εμείς λοιπόν είμαστε οι πολλοί. Η μεγάλη εργατική – λαϊκή πλειοψηφία που έχουμε κάθε συμφέρον να οργανωθούμε, να διεκδικήσουμε, να αντισταθούμε, να αντεπιτεθούμε.
Με το ΚΚΕ μπροστά λοιπόν,
Μαχητική Αντιπολίτευση όσο ο λαός είναι στην αντιπολίτευση.
Εδώ λοιπόν είναι η προοπτική, στον αγώνα για να ζήσουμε καλύτερα χωρίς εκμετάλλευση, σε μια κοινωνία σοσιαλιστική, που θα δουλεύει για τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και όχι για τα κέρδη μιας χούφτας παράσιτων.
Ας αναρωτηθούμε αν είναι φυσιολογικό σήμερα, με τα τεράστια επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας να έχουν φτάσει στην τεχνητή νοημοσύνη και σε τόσα άλλα, που θα μπορούσαν να κάνουν την ζωή μας καλύτερη, να δουλεύουμε λιγότερο και να απολαμβάνουμε την τέχνη, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, εν τέλει τα πράγματα να γίνονται χειρότερα. Ειδικά οι νέοι άνθρωποι κάνουν δυο δουλειές και δεν τους φτάνουν και σαν να μην φτάνει αυτό τα διάφορα παπαγαλάκια του συστήματος τους λένε ότι αυτό είναι το κανονικό, κι όχι το να δουλεύεις σταθερά με αξιοπρεπή μισθό και δικαιώματα.
Αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι,
Δεν υπάρχει πτυχή της πραγματικότητας που ο κάθε λαϊκός άνθρωπος να μην έρχεται αντιμέτωπος με το αμείλικτο δίλημμα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας και οι ανάγκες μας». Ένα από τα πολλά παραδείγματα. Ενώ οι γνωστές φρεγάτες πάνε κι έρχονται στο στόμα του λύκου στη Ερυθρά Θάλασσα για να προστατεύουν τα συμφέροντα των εφοπλιστών, βάζοντας μας σε απίστευτους κινδύνους και κοστίζοντας 500.000 ευρώ την ημέρα, για την παιδεία, την υγεία, τους μισθούς, την πολιτική προστασία δηλαδή την ασφάλεια του λαού δίνονται ψίχουλα, όχι απλώς πίσω από τις ανάγκες, αλλά πίσω και από ένα όριο επικινδυνότητας, ούτε τα στοιχειώδη δεν καλύπτονται δηλαδή.
Να πούμε με την μία, χωρίς ιδιαίτερες εισαγωγές, ένα απλό αριθμητικό στοιχείο. Για τις φρεγάτες μισό εκατομμύριο ευρώ την μέρα…. την ίδια στιγμή για τα 21 σχολεία της Αγ. Βαρβάρας ο προϋπολογισμός ανέρχεται στο «ιλιγγιώδες ποσόν» των 54.500 ευρώ. Δηλαδή για να κάνουμε την αντιστοιχία… για συντήρηση, επισκευές, εργασίες και τόσα άλλα, για κάθε σχολείο 7,11 ευρώ τη μέρα…
Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,
Τον προηγούμενο μήνα ψηφίστηκαν οι προϋπολογισμοί των Δήμων, μεταξύ αυτών και του Δήμου Αγίας Βαρβάρας. Φυσικά δεν εκπλησσόμαστε από το γεγονός ότι είναι ακόμα πιο επιθετικοί απέναντι στον λαό από τους προηγούμενους, καθώς η επίθεση που εξαπολύουν η κυβέρνηση, η περιφέρεια και οι δήμοι, εντείνεται αμείωτα. Άλλωστε προηγήθηκε ο κρατικός προϋπολογισμός όπως και αυτός της περιφέρειας, όπου οι φόροι απέναντι στο λαό, πάνε κι έρχονται και οι νατοϊκές δαπάνες απογειώνονται.
Και στην Αγία Βαρβάρα η δημοτική αρχή πορεύεται στον γνωστό αντιλαϊκό κατήφορο, αλλά προπορεύεται… Βλέπεται ο κ. Μίχος που στηρίζεται και από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ, επειδή είναι το καλό παιδί του συστήματος, έτρεξε από πέρυσι να φορτώσει αυξήσεις στα δημοτικά τέλη 17%.
Σε αυτές τις συνθήκες ακρίβειας και πετσοκόμματος του λαϊκού εισοδήματος, αυξάνουν τα δημοτικά τέλη για να καλύψουν το κενό στην χρηματοδότηση του δήμου που δημιουργείται από την μείωση της κρατικής χρηματοδότησης. Ή τα καίρια ζητήματα της πολιτικής προστασίας και της αναγκαιότητας ύπαρξης οργανωμένου και συγκεκριμένου σχεδίου αντιπλημμυρική, αντισεισμική και αντιπυρική προστασία. Ζητήματα που αναδεικνύονται με τραγικό τρόπο κάθε τρείς και λίγο με το πρώτο καιρικό φαινόμενο ή όπως τώρα συμβαίνει στη Σαντορίνη με το λαό τελείως αβοήθητο.
Τα παραπάνω και τόσα άλλα έχουν αιτία, έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι το κράτος και όλες οι κυβερνήσεις που υλοποιούν αυτή την πολιτική και στους δήμους. Γιατί το κράτος χρωστάει συνολικά στους δήμους σχεδόν 5 δισεκατομμύρια. Τα οποία φυσικά είναι δικά μας χρήματα, και θα έπρεπε να χρηματοδοτούν την ανέγερση σχολείων, παιδικών σταθμών, την δημιουργία ελεύθερων χώρων.
Όμως κι για αυτό το ζήτημα εδώ στην Αγία Βαρβάρα έχουμε πικρή πείρα αφού όλα τα σχολεία του Δήμου είναι απαρχαιωμένα και η δημοτική αρχή κρίνει ως ασύμφορο και υπερβολικό να χτιστούν νέα σχολεία και παιδικοί σταθμοί, γιατί σύμφωνα με το αφήγημα που εφηύραν και τους βολεύει δεν υπάρχουν πλέον τόσοι μαθητές.
Βέβαια η πραγματικότητα τους διαψεύδει γιατί την ίδια ώρα προωθείται η μετατροπή ακόμη 2 σχολείων σε πειραματικά, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια να ενισχυθούν η διαφοροποίηση, η κατηγοριοποίηση, η δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων, ο διαχωρισμός των μαθητών σε αρίστους και “κακούς”. Μια εξέλιξη που διώχνει τους μαθητές από τα σχολεία της γειτονιάς τους, αναγκάζοντας παιδιά από τη κάτω Αγία Βαρβάρα να πάνε ακόμα πιο μακριά σχολείο φτάνοντας μέχρι και το βουνό. Αυτό που δεν αλλάζει για τα παιδιά και τους γονείς είναι το άγχος, η πίεση και τα άδεια πορτοφόλια από το γεγονός ότι θα χρειάζεται να βάζουν το χέρι όλο και πιο βαθιά στην τσέπη.
Αλλά και στα ζητήματα αποψίλωσης του εργατικού δυναμικού η κατάσταση στους δήμους έχει φτάσει στο απροχώρητο. Σχεδόν οι μισοί δουλεύουν με προσωρινές εργασιακές σχέσεις, δηλαδή με ημερομηνία λήξης, σήμερα είναι αύριο δεν είναι. Συχνά δουλεύουν χωρίς μέσα ατομικής προστασίας. Και βέβαια μαζί με την απίστευτη ταλαιπωρία και μόνιμη ανασφάλεια των εργαζομένων, αυτό συνεπάγεται και σταθερή υποβάθμιση των υπηρεσιών προς τον λαό. Πώς να λειτουργήσουν με αυτούς τους όρους οι παιδικοί σταθμοί, πώς να γίνει σωστά η αποκομιδή των απορριμμάτων κ.α. Για αυτό και είναι πιο εύκολο για τη Δημοτική Αρχή να κλείνει παιδικούς σταθμούς όπως έκανε στο παρελθόν και από 4 έχουμε 3.
Αυτά και τόσα άλλα είναι τα κρίσιμα ζητήματα και κρίνουν και την τοποθέτηση του καθενός. Και επειδή συχνά υπάρχει η συζήτηση και ερωτήματα, ας πούμε και μια κουβέντα για τους δήμους που η Λαϊκή Συσπείρωση βρίσκεται στην διοίκηση. Εμείς είμαστε, όπως ξέρετε καλά, προσεκτικοί στο τι λέμε και τι δεν λέμε. Ποτέ δεν είπαμε ότι στην Καισαριανή, στο Χαϊδάρι και στην Πετρούπολη, έχει περάσει ο δήμος στα χέρια του λαού. Δεν έχει περάσει φυσικά, και δεν θα μπορούσαμε να πούμε κάτι τέτοιο. Δεν σπέρνουμε αυταπάτες, ούτε πετάμε κούφια λόγια. Είπαμε από την αρχή και το επαναλαμβάνουμε πως αυτές οι δημοτικές αρχές παλεύουν μαζί με το λαό, παρά το ασφυκτικό νομοθετικό πλαίσιο. Εξαντλούν τα περιθώρια ελάφρυνσης των λαϊκών στρωμάτων.
Και από αυτή τη σκοπιά, έχουν και άλλες προτεραιότητες και όχι αυτές των άλλων δήμων:
Έχουν τα
χαμηλότερα οικιακά τιμολόγια
Φορολογούν τις μεγάλες
επιχειρήσεις και όχι τον απλό λαό, όπως στο Χαϊδάρι που φορολογούν τα Ναυπηγεία
Σκαραμαγκά.
Δεν βάζουν
τροφεία στους παιδικούς σταθμούς
Δεν κάνουν έφεση
ενάντια στους εργαζόμενους που έχει παρθεί θετική απόφαση στο δικαστήριο για να
επιστρέψουν ή να μην απολυθούν από τη δουλειά τους
Αντιπαρατίθενται
με την κατεύθυνση της κυβέρνησης, της περιφέρειας, των βολικών πλειοψηφιών της
ΚΕΔΕ και της ΠΕΔΑ.
Αναδεικνύουν τα
προβλήματα υποχρηματοδότησης των δήμων, των ιδιωτικοποιήσεων, της ανταποδοτικής
λειτουργίας, της κατάστασης με τους εργαζόμενους στους ΟΤΑ.
Είναι δίπλα στο
λαό που πάνε να του πάρουν το σπίτι, και πολεμάνε κόντρα στους πλειστηριασμούς.
Είδατε τη Δημοτική Αρχή Μίχου, να ενδιαφερθεί για το θέμα των κόκκινων
στεγαστικών δανείων που αντιμετωπίζουν τόσες οικογένειες τσιγγάνων; Είναι
δυνατόν για ένα τόσο σοβαρό θέμα όπως τα σπίτια δεκάδων οικογενειών που
κινδυνεύουν να χαθούν να μην έχει πάρει μια πρωτοβουλία ο Δήμος;
Αυτή είναι λοιπόν
η μεγάλη διαφορά εκεί που η λαϊκή συσπείρωση είναι στη διοίκηση των Δήμων, με
λίγα λόγια, διεκδικούν για το λαό, μαζί με το λαό.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι,
Για να καταλάβουμε το μέγεθος της επικινδυνότητας της αντιλαϊκής πολιτικής που ζούμε, αρκεί να σκεφτούμε ένα άλλο μεγάλο ζήτημα που συνδέεται με όλες τις βαθμίδες του κράτους, και με την κυβέρνηση, και την περιφέρεια και τους δήμους.
Και βέβαια μιλάμε για υποκριτική πρεμούρα που τους έχει πιάσει με τον Κηφισό, καθώς είναι πλέον φανερό πως η κατάσταση έχει φτάσει σε ένα όριο που δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το «χαλί». Μετά την καταστροφική διαχείριση των πυρκαγιών το καλοκαίρι, τώρα έχουμε το μεγαλύτερο ποτάμι της Αττικής, τον Κηφισό, που αποκαλύπτεται πως δεν έχει γίνει καμία συντήρηση, ούτε τα στοιχειώδη, όπως τον καθαρισμό αλλά και άλλα απαραίτητα έργα εδώ και δεκαετίες, και που αν πλημμυρίσει η λεκάνη απορροής του θα φτάσει ενδεχόμενα από τον Πειραιά μέχρι τον Υμηττό, δηλαδή ολόκληρη η Αττική θα γίνει μια λίμνη.
Άραγε τι θα φταίει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η κλιματική αλλαγή ή θα ανακαλύψουν κάποιο καινούριο αφήγημα; Τι θα ανακαλύψουν για να δικαιολογήσουν πως έχουν διαβρωθεί τα θεμέλια της εθνικής οδού που περνάει από πάνω;
Το συμπέρασμα είναι απλό και βγαίνει αβίαστα, είναι για τα μπάζα η πολιτική τους και δεν παίρνει διορθώσεις μόνο ανατρέπεται.
Τα απαραίτητα έργα για να μην ζούμε στον κίνδυνο και στην ανασφάλεια θεωρούνται από αυτό το σύστημα «μη επιλέξιμα». Προτιμούν να δίνουν ψίχουλα και αυτά με καθυστέρηση ως αποζημιώσεις, παρά να παρά να αξιοποιήσουν τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας για έναν ολοκληρωμένο αντιπυρικό, αντισεισμικό, αντιπλημμυρικό σχεδιασμό.
Άλλο παράδειγμα: Βρισκόμαστε σε ένα δήμο που δεν υπάρχει Κέντρο Υγείας. Που ο κόσμος καλείται να εξυπηρετηθεί από το διαρκώς υποστελεχομένο νοσοκομείο Λοιμωδών. Όπου πρόσφατα έκλεισαν κι άλλα 2 τμήματα του νοσοκομείου, τους υπέρηχους και το οδοντοτεχνικό.
Έχουν βαριά ευθύνη όλες οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις για αυτή την άθλια κατάσταση που διαμορφώνεται στο χώρο της υγείας. Τόσο μετράνε γι αυτούς οι ζωές μας, τόσο τις προσέχουν. Όταν είναι όμως να προσέξουν τα συμφέροντα των μεγάλων ιδιωτικών ιατρικών κέντρων δείχνουν μεγαλύτερη φροντίδα. Γι αυτό με την πολιτική τους σπρώχνουν όλο και περισσότερους ασθενείς σε αυτή την πανάκριβη λύση ενώ όποιος δεν έχει μπορεί και να περιμένει μέχρι.. το θάνατο.
Μπροστά οι ζωές και οι ανάγκες μας, όχι τα κέρδη μιας χούφτας παράσιτων !!!
Αγαπητοί Σύντροφοι και Φίλοι,
Να θέσουμε στην συζήτησή μας και την εξής επιπλέον πλευρά :
Η κυβέρνηση της ΝΔ τώρα, έχει φυσικά ως αρωγό την βολική «αντιπολίτευση» στην ουσία συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων πρόθυμων της σοσιαλδημοκρατίας. Όλοι αυτοί το μυαλό τους το έχουν πρωί – βράδυ, πως θα βρουν φόρμουλες συναίνεσης για να προχωράει απρόσκοπτα η κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, κατά το δυνατόν με τις λιγότερες λαϊκές αντιδράσεις.
Καλά, για το ΠΑΣΟΚ, θα θέλαμε 2 ομιλίες για να περιγράψουμε τον αμαρτωλό του ρόλο, το πως μαγάρισε ιδέες και αξίες του λαού μας, τα «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ», τα σύμφωνα σταθερότητας, την στάση του σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την υπερψήφιση και των 3 μνημονίων και τόσα άλλα. Μα και τώρα, δεν μπορεί ρούπι να κουνηθεί ούτε βήμα από τις ράγες της πολιτικής της ΝΔ.
Ο δε ΣΥΡΙΖΑ… από τον ΣΥΡΙΖΑ του 2015, έχουν προέλθει 6 κόμματα, ψάξε βρες δηλαδή τι γίνεται. Όμως κανείς δεν ξεχνά την επονομαζόμενη «1η φορά αριστερά» και τις ψεύτικες ελπίδες ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διακυβέρνηση στα πλαίσια του σημερινού συστήματος, με την αστική τάξη να έχει την εξουσία. Με την ψεύτικη υπόσχεση ότι θα έσκιζε τα μνημόνια σε μια νύχτα, με το 3ο μνημόνιο, την εμβάθυνση της στρατηγικής στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ, δημιουργώντας περισσότερες βάσεις θανάτου. Τελικά το δρόμο που έστρωσε για να επιστρέψει η ΝΔ δικαιωμένη.
Σε τελική ανάλυση επειδή όμως γνωριζόμαστε σε αυτή τη χώρα, ΝΑΤΟικός αριστερός δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει.
Αγαπητοί Φίλοι και Φίλες,
Το δίλημμα τελικά για τον λαό είναι ένα :
Σε αυτές τις πολύ ρευστές και δύσκολες συνθήκες που ζούμε, οργάνωση της πάλης, συγκέντρωση δυνάμεων, μαχητική πείρα των αγωνιστών, με ορίζοντα και κατεύθυνση την ανατροπή αυτής της πολιτικής ή προσπάθεια φτιασιδώματος του συστήματος, που τελικά οδηγεί στην ηττοπάθεια και την υποταγή;
Τα πράγματα είναι εξαιρετικά συγκεκριμένα. Έχουμε απέναντί μας μια ενιαία αντιλαϊκή πολιτική που εκφράζεται από την κυβέρνηση και την βολική «αντιπολίτευση», από την Περιφέρεια, από τον Δήμο. Ο καθένας στον ρόλο του και όλοι μαζί τελικά, για να καταπατούν τα δικαιώματά μας, να στερούν τις στοιχειώδεις και ζωτικές ανάγκες μας και ταυτόχρονα να μας καλούν σε συναίνεση, να «βάλουμε πλάτη» για «εθνικούς» ή για «κοινούς» στόχους. Να προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν από τις ευθύνες τους, να υπερασπίζονται τα κέρδη του κεφαλαίου, και λογής επιχειρηματικών συμφερόντων.
Ειδικά τώρα σε συνθήκες όξυνσης των πολεμικών συγκρούσεων, αυτή η επιδίωξη, «τα κεφάλια μέσα, μην διεκδικείτε τίποτα, καλά είμαστε όπως είμαστε, υπάρχουν και χειρότερα», είναι βέβαιο πως θα γενικευτεί. Σκοπός να μην υπάρχουν αντιδράσεις, να είναι απρόσκοπτη και ανεμπόδιστη η κερδοφορία του κεφαλαίου και εμείς να ζούμε για να δουλεύουμε και να λέμε και ευχαριστώ.
Τους ενημερώνουμε πως δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω.
Είμαστε «ένα» :
•Με τους φαντάρους που βγαίνουν και καταγγέλλουν την νατοϊκή εμπλοκή της χώρας και δηλώνουν πως αρνούνται να συμμετάσχουν σε ξένες αποστολές από τον ρόλο και τον σκοπό των ενόπλων δυνάμεων και του όρκου τους. Με τους εν ενεργεία αξιωματικούς που κάνουν το ίδιο.
•Με τους εργάτες στην COSCO που σταμάτησαν την μεταφορά πολεμικού υλικού από το λιμάνι.
•Με τα παληκάρια της efood που στην απεργία τους μπλόκαραν την πλατφόρμα, με αυτούς της Ν/Ζώνης που παλεύουν για την σύμβασή τους κόντρα σε θεούς και δαίμονες, με τους οικοδόμους που έκλεισαν τα γιαπιά πριν λίγες μέρες και συνεχίζουν και τους εργάτες στα τρόφιμα που έχουν την δική τους κινητοποίηση.
•Με τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν στα παιδιά την ιστορική αλήθεια και όχι της αντίδρασης τα παραμύθια.
•Με τους υγειονομικούς που κρατάνε όρθια τα νοσοκομεία.
•Με όσους αγανακτούν με την συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών καθώς αυτό που καίει τους κυβερνώντες και όσους στηρίζουν την πολιτική τους είναι να μην βγει στη φόρα η εγκληματική πολιτική που γεννά διαρκώς νέα Τέμπη.
Συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να οργανώνεται ο λαός, να δείχνει την δύναμή του, να συνειδητοποιεί πως τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτιόνται. Δίνουμε την μάχη για την επιτυχία της πανελλαδικής πανεργατικής απεργίας στις 28 του Φλεβάρη, πραγματικά να μην έχει προηγούμενο η συμμετοχή στην απεργία και στην διαδήλωση!
Παλεύουμε τελικά για να νικήσει η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία, οι εργάτες, οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία, οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.
Και θα τα καταφέρουμε… γιατί όπως λέει και ο Μαγιακόφσκι:
Δε ζητούμε το έλεος του χρόνου εμείς!
Εμείς -
Ο καθένας από εμάς -
Κρατάει στα χέρια του
Τους κινητήριους ιμάντες του σύμπαντος!
Παρέμβαση Βασίλη Πετρόπουλου
Οι Θέσεις και οι αναλύσεις του ΚΚΕ αποτελούν μια ισχυρή βάση για να αντιληφθούμε γιατί το επόμενο διάστημα θα αποτελέσει μια «πιο σύνθετη και δύσκολη φάση» της ταξικής πάλης.
Βοηθούν να αντικρίσουμε ολοκληρωμένα τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που οξύνονται παγκόσμια, με ξεχωριστή ένταση και στην περιοχή μας.
ΚΑΙ Αυτό δεν αποτελεί ακαδημαϊκό ζήτημα μελέτης κάποιων ειδικών. Επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα της λαϊκής οικογένειας.
Η αστική τάξη της χώρας, προκειμένου να πλασαριστεί καλύτερα στους ανταγωνισμούς των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και να αναβαθμίσει τη δική της γεωστρατηγική θέση στην περιοχή, επιχειρεί και θα επιχειρήσει ακόμα πιο έντονα να «βγάλει από τη μύγα ξίγκι»,
να αυξήσει την εκμετάλλευση στους χώρους δουλειάς,
να περιορίσει ακόμα περισσότερο τις όποιες κρατικές δαπάνες κατευθύνονται προς τα λαϊκά στρώματα, έτσι ώστε οι επιχειρηματικοί όμιλοι να ανακτήσουν την κερδοφορία τους και να μπορούν να παζαρεύουν από καλύτερες θέσεις.
Ταυτόχρονα, στο «δούναι και λαβείν» με τους ισχυρούς, μετατρέπει κάθε γωνιά της χώρας σε στρατιωτικό φυλάκιο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Ολα τα παραπάνω συνοδεύονται από μια εντεινόμενη αντιδραστικοποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος: Από τους περιορισμούς στη συνδικαλιστική δράση και στο απεργιακό δικαίωμα έως την καταστολή και την αστυνομοκρατία, από την ψηφιακή παρακολούθηση από κράτος και εργοδότες έως την ένταση της ιδεολογικής χειραγώγησης στους χώρους Εκπαίδευσης.
Ηθελα να σταθώ κάπως ξεχωριστά στα ζητήματα που αφορούν την Τοπική Διοίκηση, γιατί μέσα στο γενικότερο πλαίσιο έχουμε και εδώ να αντιμετωπίσουμε πολύ σύνθετα και απαιτητικά καθήκοντα, και όσον αφορά τους εργαζόμενους στους χώρους αυτούς και όσον αφορά γενικότερα την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, ως αποδέκτες των «υπηρεσιών» δήμων και Περιφερειών.
Εχουμε ισχυρούς αντιπάλους απέναντί μας, που δουλεύουν πλατιά την αντίληψη ότι επειδή η τοπική διοίκηση βρίσκεται αντικειμενικά πιο κοντά στην καθημερινότητα του λαού, μπορούν δήθεν να αποτελέσουν και πεδίο εφαρμογής φιλολαϊκών πολιτικών.
Εχουμε όμως και ισχυρά όπλα για να αντιπαρατεθούμε: Την καλά επεξεργασμένη αντίληψη του ΚΚΕ ότι τα όργανα της Τοπικής Διοίκησης αποτελούν αποφασιστικούς και αξεχώριστους κρίκους του συνολικού μηχανισμού του αστικού κράτους.
Ορισμένες πλευρές της αντιπαράθεσης που νομίζω ότι μπορούμε και πρέπει να ενισχύσουμε, :
Το γεγονός ότι η Τοπική Διοίκηση, πρώτα και κύρια οι δήμοι, έπαιξαν τις τελευταίες δεκαετίες τον ρόλο του «λαγού» στην επέκταση και παγίωση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Στο όνομα των έκτακτων και εποχικών αναγκών δημιουργήθηκε το άθλιο καθεστώς των συμβασιούχων, συχνά για τις πιο χειρωνακτικές και σωματικά επίπονες εργασίες, με τους συμβασιούχους να αποτελούν ομήρους διαφόρων μηχανισμών.
Πρέπει να συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στην πρωτοπορία της πάλης για μόνιμη και σταθερή εργασία, αλλά και να εξασφαλίσουμε τη στήριξη του αγώνα τους τόσο από τους μόνιμους εργαζόμενους όσο και από τα λαϊκά στρώματα συνολικότερα, που συχνά επηρεάζονται από το φαρμάκι των δήθεν «αχρείαστων» και «τεμπέληδων, υπεράριθμων» εργαζομένων.
Η τοπική διοίκηση αποτέλεσε ένα πειραματικό εργαστήρι για να προχωρήσει πιο εύκολα στη ζωή η κεντρική πολιτική κατεύθυνση της αστικής τάξης για ιδιωτικοποίηση σημαντικών πλευρών του κρατικού μηχανισμού, ακόμα και πλευρών που θεωρούνταν ότι αποτελούν τον «σκληρό πυρήνα» του κράτους. Το πέρασμα αρμοδιοτήτων στην τοπική διοίκηση δίχως τη διοχέτευση αντίστοιχων κρατικών κονδυλίων, δεν μπορούσε προοπτικά παρά να οδηγήσει σε φαινόμενα όπως αυτά που συναντάμε με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα τελευταία.
Πιο απαιτητικό στην αντιπαράθεση, στην κατανόηση μέσα στον λαϊκό κόσμο είναι το ζήτημα του γιατί η αστική τάξη επιλέγει να ενισχύσει τους μηχανισμούς της Τοπικής Διοίκησης, ότι δεν πρόκειται για κάποια διεύρυνση της δημοκρατικότητας. Η αντιδραστικοποίηση του κρατικού μηχανισμού στο σύνολό του βαδίζει χέρι - χέρι με την ανάγκη που έχει η αστική τάξη να γίνει αυτός ο μηχανισμός πιο ευλύγιστος, να ανταποκρίνεται πιο γρήγορα στις προτεραιότητες των επιχειρηματικών ομίλων.
Στενά δεμένο με τα παραπάνω είναι το αναγκαίο ξεσκέπασμα του ρόλου που παίζουν στην προώθηση των αντιδραστικών αλλαγών στην Τοπική Διοίκηση και στην ενσωμάτωση της λαϊκής συνείδησης οι διάφοροι θεσμοί της λεγόμενης «κοινωνικής οικονομίας» / ΜΚΟ. Ενα πλατύ δίκτυο εκμαυλισμού συνειδήσεων, προώθησης ελαστικών μορφών εργασίας ή και απλήρωτης, δήθεν «εθελοντικής» εργασίας, καλλιέργειας αυταπατών για ανθρώπινο και «πράσινο» καπιταλισμό. Με πρωταγωνιστικό ρόλο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και διαφόρων παρατρεχάμενων του οπορτουνιστικού χώρου. Ο ρόλος των ΜΚΟ στο ζήτημα της χρησιμοποίησης καυσίμων από απορρίμματα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μια φαινομενικά ριζοσπαστική φρασεολογία οδηγεί σε ανώδυνα για το σύστημα μονοπάτια.
Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά της Τοπικής Διοίκησης Το ΚΚΕ αντιπαρατίθεται διαχρονικά με τις κυβερνήσεις, αλλά και με τα όργανα της Τοπικής Διοίκησης γιατί έχουν αποδεχθεί τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, έχουν αποδεχτεί την ανάληψη αρμοδιοτήτων χωρίς τους αναγκαίους πόρους. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η υπερφορολόγηση των λαϊκών στρωμάτων με αύξηση των ανταποδοτικών τελών και θέσπιση και άλλων χαρατσιών. Μισθωτοί, συνταξιούχοι και αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου έφτασαν να συμμετέχουν με 93% στα έσοδα του κράτους.
Η θέση μας είναι η ελάφρυνση των εργατικών - λαϊκών οικογενειών από τα τέλη και φόρους. Σε αυτές τις συνθήκες η ακρίβεια, σε συνδυασμό με την ανεργία, τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, τη φοροληστεία και τα διάφορα χαράτσια, δημιουργεί συνθήκες διευρυμένης ανέχειας και ενεργειακής φτώχειας στον λαό.
Πάνω σε αυτή την πραγματικότητα, που κράτος και περιφερειακές αρχές έχουν δημιουργήσει, εκτυλίσσεται η υπολειτουργία σημαντικών υπηρεσιών και ταυτόχρονα όλο το πλέγμα των εργολαβιών, των αναθέσεων και εκχωρήσεων αρμοδιοτήτων, ξετυλίγεται η δράση επιχειρηματικών ομίλων, οικοδομούνται και συντηρούνται μηχανισμοί παντός είδους.
Αρκεί κάποιος να δει στο site της Περιφέρειας τις διακηρύξεις των διαγωνισμών, τις δημοπρατήσεις τεχνικών έργων, τις αναθέσεις κ.ά., για να καταλάβει γιατί έχουν αποψιλώσει τις υπηρεσίες και τις έχουν μετατρέψει σε γραφειοκρατικούς μηχανισμούς διοχέτευσης εκατομμυρίων στους επιχειρηματικούς ομίλους, που λυμαίνονται τον ιδρώτα και τον πλούτο του λαού.
Την πολιτική που «τα δίνει όλα για τον ανταγωνισμό και την κερδοφορία των επιχειρήσεων» και «αφήνει στον αέρα» τις ανάγκες των 4,5 εκατομμυρίων κατοίκων που ζουν στο λεκανοπέδιο,
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περιφέρεια Αττικής η οποία έχει μειωθεί στους μισούς της υπαλλήλους και αυτοί οι υπάλληλοι ασφαλώς είναι σε κρίσιμες υπηρεσίες, ιδιαίτερα τεχνικές υπηρεσίες. με τα πιο εμβληματικά παραδείγματα τις δασικές υπηρεσίες όπου δεν υπάρχει ούτε ένας δασεργάτης, αλλά κάθε τόσο παίρνονται εποχικοί υπάλληλοι, μπαίνουν εταιρίες και κάνουν το κάθε έργο. Και το διαβόητο antinero (πρόγραμμα προστασίας δασών) ένα έργο που θα μπορούσε να το κάνει η Δασική Υπηρεσία με πέντε φορές κάτω την τιμή τελικά εκχωρείται σε ιδιώτες και εργολάβους.
ίδια κατάσταση επικρατεί και στην αντιπλημμυρική θωράκιση όπου όλο το προηγούμενο διάστημα οι εργολάβοι που είχαν αναλάβει τον καθαρισμό των ρεμάτων της Δυτικής και Ανατολικής Αττικής τσακώνονταν για κάμποσα εκατομμύρια, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζουμε σήμερα, εάν τελικά καθαρίστηκαν και έμειναν ακαθάριστα.
αυτή η πολιτική εφαρμόζεται από όλες τις κυβερνήσεις, είναι η πολιτική που δεν χρηματοδοτεί αναγκαίες παρεμβάσεις και έργα ενώ εάν δεν υπάρχει επιχειρηματικό ενδιαφέρον δεν χρηματοδοτείται το έργο. Στο Ελληνικό π.χ. το αντιπλημμυρικό γίνεται διότι υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον. Στη δυτική ή ανατολική Αττική όπου δεν υπάρχει, τους αφήνουν να πνιγούν.
το ρέμα της Εσχατιάς, τον Κηφισό, και άλλα ρέματα που καταλήγουν στον ποταμό και δεν έχουν συντηρηθεί, αλλά και όποια έργα γίνηκαν είναι αποσπασματικά, με αποτέλεσμα να δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι λύνουν, καθιστώντας ακόμα πιο μεγάλο τον κίνδυνο της πλημμύρας με την πρώτη βροχή
Ο προϋπολογισμό για το τρέχον έτος της Περιφερειακής αρχής Χαρδαλιά εναρμονισμένος με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και που κινείται στη λογική της επιλεξιμότητας, «αφήνοντας εκτός απολύτως αναγκαίες παρεμβάσεις για την ποιότητα της ζωής του λαού»
Η φράση που ταιριάζει στις τυμπανοκρουσίες της νέας περιφερειακής αρχής για τις εξαγγελίες για τα περιβόητα 280+1 έργα είναι «άνθρακας ο θησαυρός»
πρόκειται για έναν προϋπολογισμό ουσιαστικά στην ίδια κατεύθυνση και προσανατολισμό με όλους τους προηγούμενους, που δεν απαντά στην ανάγκη για μαζικές προσλήψεις εργαζομένων στις υπηρεσίες της περιφέρειας, ούτε για έργα που θα ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες των κατοίκων της Αττικής με ευθύνη του κράτους.
Αντίθετα για άλλη μια φορά δίνεται πακτωλός εκατομμυρίων στους μεγαλοεργολάβους, έργα κομμένα και ραμμένα στους στόχος του Ταμείου Ανάκαμψης
Τα δε χρήματα που δίνονται στον Δυτικό Τομέα είναι ψίχουλα
Συγκεκριμένα, ο προϋπολογισμός του Δυτικού Τομέα για ακόμα μία φορά βρίσκεται στο 5% του συνολικού προϋπολογισμού της Αττικής, από το σύνολο των 471 προγραμματισμένων έργων, 29 έργα είναι για το δυτικό τομέα, ενώ οι πιστώσεις στον προϋπολογισμό, δηλαδή αυτά τα έργα που πραγματικά θα χρηματοδοτηθούν, είναι πολύ λιγότερα.
«Θα χρηματοδοτηθεί το 45% του 5%». Στις πιστώσεις προβλέπονται μόλις για 13 έργα, «δηλαδή 16 έργα παραπέμπονται για τη δευτέρα παρουσία».
Η αντιπλημμυρική μελέτη για τη θωράκιση της Δυτικής Αττικής που έχει εγκριθεί από το 2018, δεν έχει γίνει τίποτα και τώρα που έχουν αλλάξει όλα τα δεδομένα, πρέπει να αναθεωρηθεί για έργα που εκκρεμούν με ευθύνη της περιφερειακής αρχής, όπως η κατασκευή δικτύων αποχέτευσης ομβρίων υδάτων και διατάξεων ανάσχεσης της πλημμυρικής απορροής στους δήμους Αγίων Αναργύρων-Καματερού, Ιλίου, Πετρούπολης, Περιστερίου, Χαϊδαρίου, Αιγάλεω και Αγίας Βαρβάρας,
Στο πρόγραμμα εκτελεστέων έργων της Περιφέρειας Αττικής δεν περιλαμβάνεται ο αγωγός της Λεωφόρου Αθηνών και ο καθαρισμός του Κηφισού.
Σχετικά με τη χωματερή, ως Λαϊκή Συσπείρωση έχουμε επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη να κλείσει η χωματερή και ν’ αναζητηθεί άλλο σημείο απόρριψης των απορριμμάτων. Από το 1961, στη χωματερή κάθε χρόνο θάβονται δύο εκατομμύρια τόνοι σκουπιδιών, καταδικάζοντας τη Δυτική Αττική, που ζει τις περισσότερες συνέπειες της μόλυνσης του αέρα και του υδροφόρου ορίζοντα.
Έχουμε καταγγείλει την εμπλοκή του επιχειρηματικού ιδιωτικού τομέα στην διαχείριση των απορριμμάτων και ειδικά στην ανακύκλωση. «Ο επιχειρηματίας αν δεν έχει κέρδος, δεν πρόκειται να κάνει ανακύκλωση», είναι χαρακτηριστικό ότι πολλοί επιχειρηματίες τελικά καταφεύγουν στην τακτική να βάζουν φωτιά στα εργοστάσια ανακύκλωσης και να καίνε τα σκουπίδια που υποτίθεται πως θα ανακύκλωναν!
Κλείνοντας θα μπορούσε κάποιος να κάνει το ερώτημα πως είναι δυνατό το ΚΚΕ να περιγράφει το αστικό κράτος την αστική πολιτική ως μια καλοκουρδισμένη μηχανή με σχέδιο, βραχίονες και ιδεολογία και την ίδια ώρα να το καταγγέλλει για μια πολιτική του πάμε και όπου βγει και μάλιστα να καλεί και σε συγκεντρώσεις ή σε μαζική συμμετοχή στην απεργία στις 28 Φλεβάρη.
Αυτό αγαπητοί φίλοι είναι το κρίσιμο σημείο που διαφοροποιεί το ΚΚΕ από τις υπόλοιπες δυνάμεις, γιατί δεν βλέπει το έγκλημα των Τεμπών, τα εργοδοτικά εγκλήματα στους χώρους δουλειάς, τα ταβάνια που πέφτουν και τους καυστήρες που σκάνε στα σχολεία, ως αποτέλεσμα ανικανοτήτων του κράτους αλλά ως προϊόντα της κεντρικής αντίληψης της πολιτικής του που είναι τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.
Για αυτό και η πάλη των κομμουνιστών χωρίς να αρνείται τις όποιες μικροβελτιώσεις μπορεί να πετύχει ένας αγώνας δεν αρκείται σ αυτό αλλά επιμένει στην αντίληψη ανατροπής αυτού του σάπιου συστήματος.
Παρέμβαση Βασίλη Γκιτάκου
Σε μια τέτοια πολιτική συγκέντρωση όπως η σημερινή, που θέτει την υπεράσπιση των λαϊκών αναγκών κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, της περιφερειακής και τοπικής διοίκησης που εφαρμόζεται, εμείς εδώ στην Αγία Βαρβάρα δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά στον αγωνιστή - κομμουνιστή δήμαρχο Μήτρο Σουλιμιώτη, καθώς λίγες ημέρες πριν, στις 10 Φλεβάρη, έκλεισαν 29 χρόνια από την μεγάλη του απώλεια για την πόλη μας.
Το λέμε αυτό γιατί ο Μήτρος Σουλιμιώτης ενσωμάτωνε μέσα στους αγώνες, τις διεκδικήσεις και το εμβληματικό έργο 16 χρόνων που άφησε παρακαταθήκη ως δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας, την πραγματική υπεράσπιση των λαϊκών αναγκών και όχι την εξυπηρέτηση συμφερόντων εργολάβων, επιχειρηματικών ομίλων και κυρίως της πολιτικής που βάζει το κέρδος ακόμα και πάνω από τις ζωές μας, όπως γίνεται σήμερα ακόμα πιο έντονη από τους εκφραστές της, κυβέρνηση, περιφερειάρχες και δημάρχους κάτω από τις εντολές και οδηγίες της ΕΕ.
Δεν πρέπει να έχει κανένας αυταπάτες και δηλώνουμε κατηγορηματικά :
Η Αγία Βαρβάρα έχει δρόμους, γιατί είχε δήμαρχο τον Μήτρο Σουλιμιώτη!
Η Αγία Βαρβάρα έχει σχολεία, γιατί είχε δήμαρχο τον Μήτρο Σουλιμιώτη!
Η Αγία Βαρβάρα έχει γήπεδο, γιατί είχε δήμαρχο τον Μήτρο Σουλιμιώτη!
Έχει αποχετευτικό - αντιπλημμυρικό δίκτυο, γιατί είχε δήμαρχο τον Μήτρο Σουλιμιώτη
Η Αγία Βαρβάρα είχε νοσοκομείο, γιατί είχε δήμαρχο τον Μήτρο Σουλιμιώτη που όμως φρόντισαν οι επόμενοι με την πολιτική τους να καταργηθεί! Και πολλά άλλα που αναγνωρίζουν οι εργαζόμενοι και ο λαός της Αγίας Βαρβάρας και όχι μόνο.
Πραγματικά ντρέπεται και η ντροπή με τον κ. Μίχο όταν απεγνωσμένα προσπαθεί να αυτοπροβληθεί ως ο συνεχιστής των αγώνων και του έργου του αείμνηστου κομμουνιστή δημάρχου και αυτό μόνο ως ευθεία προσβολή στη μνήμη του μπορεί να χαρακτηριστεί.
Και αλήθεια πως θα μπορούσε να συγκριθεί με τους κομμουνιστές δημάρχους, με τη δράση, τις διεκδικήσεις, τις κατευθύνσεις και τις προτεραιότητες των λαϊκών αναγκών που θέτει το ΚΚΕ και η «Λαϊκή Συσπείρωση», όταν η Δημοτική Αρχή του κ. Μίχου, αποτελεί την προσωποποίηση της κυρίαρχης πολιτικής στο Δήμο της Αγίας Βαρβάρας?
Όπως άλλωστε και η πλειοψηφία των δημάρχων αποτελούν το αποτύπωμα αυτής της πολιτικής στην τοπική διοίκηση και το μακρύ χέρι του κράτους στους δήμους, που δέχονται αδιαμαρτύρητα :
•την παρακράτηση από το κράτος των θεσμοθετημένων πόρων ύψους 6 δις ετησίως,
•την ανάθεση επιπλέον αρμοδιοτήτων χωρίς πόρους και προσωπικό,
•την ανταποδοτικότητα των δημοτών για τις υπηρεσίες του δήμου,
•το «κυνήγι» το ιδίων πόρων με φόρους και τέλη στους δημότες για να καλύπτουν μέχρι και τα λειτουργικά τους έξοδα,
•Τις ιδιωτικοποιήσεις υπηρεσιών και την μετατροπή των δήμων σε ΑΕ μέσω των «Αναπτυξιακών Οργανισμών»
Αυτά έδειξε περίτρανα και ο προϋπολογισμός του Δήμου Αγίας Βαρβάρας που κατέθεσε η Δημοτική Αρχή, ακολουθώντας πιστά τον κρατικό προϋπολογισμό και ακόμα πιο πιστά τις οδηγίες του υπουργείου για τη σύνταξη των προϋπολογισμών των δήμων, που φυσικά καταψήφισε η «Λαϊκή Συσπείρωση» όπως άλλωστε και το τεχνικό πρόγραμμα.
Ένας προϋπολογισμός φορτωμένος με χρέη, από τις αυξημένες δόσεις των τοκοχρεολυσίων, το αυξημένο ενεργειακό κόστος, το τέλος ταφής απορριμμάτων και πολλά άλλα που καλούνται οι εργαζόμενοι και ο λαός της Αγίας Βαρβάρας να πληρώσουν.
Φοροεισπρακτικός με όλους τους τρόπους για την λαϊκή οικογένεια που συνεχίζει να πληρώνει το μάρμαρο, συντηρώντας την αύξηση του 17% στα δημοτικά τέλη που επιβλήθηκε από το 2024 αλλά και την ανταποδοτικότητα μέσα από τα τροφεία των παιδικών σταθμών και το αντίτιμο στον πολιτισμό – αθλητισμό και άλλων υπηρεσιών.
«Στεγνός» από λειτουργικές δαπάνες καθώς από τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης που συνεχίζεται και για το 2025, δεν καλύπτεται ούτε η μισθοδοσία των εργαζομένων του δήμου.
Είναι χαρακτηριστικό ότι για κάθε 1 ευρώ που παρακρατά το κράτος και δεν το αποδίδει στο Δήμο, η Δημοτική Αρχή το επιβάλλει στις λαϊκές οικογένειες και μάλιστα προσαυξημένο.
Τραγικές όμως είναι και προβλέψεις του προϋπολογισμού της Δημοτικής Αρχής του κ. Μίχου και για τα σχολεία της πόλης.
172.000 ευρώ για λειτουργικές δαπάνες όλων των σχολείων της Αγίας Βαρβάρας που αν το διαιρέσεις δια του 21 που είναι οι σχολικές μονάδες καταλήγεις στα 8.000 ευρώ ανά σχολείο για να βγάλει τη χρονιά!
Για την επισκευή και τη συντήρηση των σχολικών μονάδων, που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των παιδιών, των εκπαιδευτικών και του υπόλοιπου προσωπικού των σχολείων, η πρόβλεψη της Δημοτικής Αρχής είναι μόλις 54.500 ευρώ, δηλαδή 2.595 ευρώ για κάθε σχολείο. Όχι μόνο κάποιο σημαντικό τεχνικό έργο δεν μπορείς να υλοποιήσεις με αυτό το ποσό στα σχολεία που είναι γερασμένα, αλλά δεν επαρκούν ούτε για την υποτυπώδης συντήρησή τους.
Μιλώντας όμως για την κατάσταση των σχολείων της Αγίας Βαρβάρας δεν μπορούμε να εξαιρέσουμε από τη συζήτηση τη μετατροπή σχολείων της πόλης μας σε «Πειραματικά Σχολεία», καθώς μετά το 13ο Νηπιαγωγείο και το 8ο Δημοτικό Σχολείο, με τις «ευλογίες» της Δημοτικής Αρχής, τη νέα σχολική χρονιά, σειρά παίρνει το 3ο Γυμνάσιο και το 2ο Λύκειο, με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και φορείς της πόλης, να έχουν εκφράσει ήδη τις ανησυχίες τους, τον προβληματισμό τους και πρωτίστως την αντίθεση τους. Από τρία τα Γυμνάσια μειώνονται σε δύο και από δύο τα Λύκεια μειώνονται σε ένα, για τα παιδιά της Αγίας Βαρβάρας.
Όπως έχουμε επισημάνει, η γενίκευση των πειραματικών σχολείων,
- Ενισχύει την κατηγοριοποίηση/διαφοροποίηση των σχολείων και την δημιουργία σχολείων για μορφωτική «ελίτ» υψηλών επιδόσεων.
- Απομακρύνει τα παιδιά από το σχολείο της γειτονιάς τους, τα οποία αναγκάζονται να μετακινούνται σε μεγαλύτερη απόσταση.
- Προωθεί τις χορηγίες από ιδιωτικούς φορείς, την απαλλαγή της χρηματοδότησης από το κράτος, την δυνατότητα παρέμβασης από εξωσχολικούς φορείς π.χ. στη λειτουργία του σχολείου ή στο πρόγραμμα σπουδών. Και αυτό το είδαμε να συμβαίνει με τη δωρεά διαδραστικών πινάκων στο 13ο πειραματικό Νηπιαγωγείο από ΜΚΟ.
- Καταργεί τη μόνιμη και σταθερή εργασία (οργανικές θέσεις), εδραιώνει την κουλτούρα της αξιολόγησης αφού για να παραμείνει ένας νεοδιόριστος σε αυτά τα σχολεία, πρέπει να αξιολογηθεί ακόμα και αν δεν θέλει, αλλά και να βρίσκεται σε ένα διαρκή κυνηγητό επιπλέον προσόντων.
Στην περίπτωση της Αγίας Βαρβάρας είναι απορίας άξιο πώς τα παιδιά που φοιτούσαν σε τρία Γυμνάσια θα μοιραστούν στα δύο εναπομείναντα. Για τα δε Λύκεια δεν θα ρωτήσουμε, γιατί θεωρείται δεδομένο ότι όλα τα παιδιά της πόλης μας δεν θα χωράνε στο ένα και μοναδικό Λύκειο που θα απομείνει και στην περίπτωση αυτή μάλλον θα χρειαστεί να διανύσουν πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις μέχρι το Χαϊδάρι, τον Κορυδαλλό ή το Αιγάλεω.
Σαφέστατα η ευθύνη βαραίνει και την ίδια τη Δημοτική Αρχή, η οποία «κυνηγάει» και «κομπάζει» για την δημιουργία πειραματικών σχολείων, κρύβοντας τα πραγματικά προβλήματα που προκύπτουν.
Από την έπαρση της αλλά κυρίως από την πολιτική της κυβέρνησης, που την έχει υιοθετήσει και την ακολουθεί κατά γράμμα, είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι η Δημοτική Αρχή όχι μόνο συμφωνεί αλλά ευελπιστεί και στη μετατροπή σχολείων της Αγίας Βαρβάρας σε «Ωνάσεια», φορτώνοντας ακόμα περισσότερα προβλήματα σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Συνεχίζοντας με τα θέματα του προϋπολογισμού που αναδεικνύουν όμως το εχθρικό κράτος – εχθρικό δήμο απέναντι στις λαϊκές ανάγκες είναι σημαντικό να δούμε και τα έργα που γίνονται.
Για πακτωλό εκατομμυρίων έκανε λόγο η Δημοτική Αρχή, ότι θα εισρεύσουν στο ταμείο του δήμου για έργα από το Ταμείο Ανάκαμψης, το Πράσινο Ταμείο και άλλα εργαλεία χρηματοδότησης του κεφαλαίου, που είναι λεφτά από τις θυσίες του λαού αλλά προορίζονται όμως για τους επιχειρηματικούς ομίλους της πράσινης ανάπτυξης, της ενέργειας και της ψηφιακής μετάβασης, τους διέψευσε ο ίδιος ο προϋπολογισμός και το τεχνικό πρόγραμμα που συνέταξαν, καθώς από τα 30.000.000 ευρώ δεν έχουν εξασφαλίσει ούτε τα μισά και αυτά είναι για έργα που έρχονται από προηγούμενα χρόνια, μακριά και πέρα από τις ανάγκες του λαού της Αγίας Βαρβάρας.
Επίσης, για έργα που έχουν σχέση με την αντισεισμική θωράκιση προβλέπεται στον προϋπολογισμό (πίστωση = 0 ευρώ), για αντιπλημμυρικά έργα (πίστωση = 0 ευρώ) για αντιπυρική προστασία (πίστωση μόλις 35.000 ευρώ και ας έχουμε δασική έκταση), απαλλοτριώσεις για σχολεία (Γυμνάσιο στην Κάτω Αγία Βαρβάρα), χώρους αθλητισμού και πολιτισμού (Πίστωση = 0 ευρώ).
Βλέπουμε δηλαδή, τη στιγμή που υπάρχουν τεράστιες επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες αντί να χρησιμοποιούνται προς όφελος των εργαζομένων και του λαού της Αγίας Βαρβάρας, η δημοτική αρχή του κ. Μίχου οραματίζεται δήθεν «έξυπνη» πόλη, αλλά ανοχύρωτη στα φυσικά φαινόμενα και τις πυρκαγιές, χωρίς επάρκεια σχολείων, αθλητικών και πολιτιστικών χώρων και μέριμνας για τα παιδιά και τους ενήλικες με ειδικές ανάγκες.
Και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με ανικανότητα, ούτε με ανευθυνότητα της κυβέρνησης και των εκπροσώπων της στην τοπική διοίκηση. Το περιέγραψαν πολύ εύστοχα οι προηγούμενοι συναγωνιστές. Είναι επιπτώσεις της κυρίαρχης πολιτικής που βάζει τα κέρδη μιας χούφτας παράσιτων ακόμα και πάνω από τη ζωή και την περιουσία του λαού.
Είναι η πολιτική του σάπιου συστήματος που μετά τα αποδεικτικά στοιχεία του προδιαγεγραμμένου εγκλήματος στα Τέμπη, που έχασαν τη ζωή τους 57 νέοι άνθρωποι, προσπαθεί να μπαζώσει και να συγκαλύψει τώρα τις υπάρχουσες πολιτικές και ποινικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ.
Στις 28 Φλεβάρη που κλείνουν δύο χρόνια από την ημέρα του τραγικού εγκλήματος στα Τέμπη, με τη συμμετοχή μας στην απεργία και στη συγκέντρωση στις 11:00 το πρωί στο Σύνταγμα, συνεχίζουμε να κρατάμε άσβηστη την υπόσχεση που δώσαμε από την πρώτη στιγμή, πως «το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε φωνή».
Το επιβάλουν οι μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις στις 26 Γενάρη όπου 1 εκ. εργαζόμενων και λαού βγήκε στο δρόμο σε 150 πόλεις της χώρας και το εξωτερικό και η συγκέντρωση των φοιτητών – μαθητών στις 7 Φλεβάρη που ξαναπλημμύρισαν τους δρόμους.
Να αποκαλυφθούν τα πραγματικά αίτια του εγκλήματος και να αποδοθούν οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες σε όσους εμπλέκονται.
Να μη ζήσουμε άλλα Τέμπη που γεννά η πολιτική τους,
Στους σιδηρόδρομους όπου δύο χρόνια μετά η κατάσταση είναι ακόμα πιο χειρότερη.
Στους χώρους εργασίας όπου μόνο τα τελευταία δύο χρόνια, σχεδόν 300 εργαζόμενοι ξεκίνησαν για τη δουλειά και δε γύρισαν ποτέ στις οικογένειές τους, γιατί τα μέτρα ασφάλειας για τους εργοδότες και την κυβέρνηση είναι κόστος.
Από τις φυσικές καταστροφές, τις φωτιές και τις πλημμύρες, όπου ο λαός μένει απροστάτευτος, γιατί κυβέρνηση, περιφέρεια και δήμοι, αρνούνται να χρηματοδοτήσουν τα απαραίτητα έργα και να στελεχώσουν πλήρως όλες τις απαραίτητες υπηρεσίες, γιατί είναι κόστος.
Στις δομές της δημόσιας Υγείας που λειτουργούν οριακά μόνο χάρη στην αυτοθυσία των γιατρών και συνολικά των εργαζομένων σε αυτά, ενώ καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες σε σχολεία όπου πέφτουν ταβάνια και τοίχοι, γιατί αυτές οι δαπάνες είναι κόστος.
Από την άσχημη κατάσταση που βιώνει ο λαός μας με την ακρίβεια, τη φτώχεια, τους χαμηλούς μισθούς, τη φοροληστεία, από τα "κοράκια" που αρπάζουν λαϊκά σπίτια, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση δαπανά δις ευρώ σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς για τη στήριξη της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Στο δίλλημα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» απαντάμε ξεκάθαρα οι «οι ζωές μας».
Δεν θα στριμώξουμε τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού στις δημοσιονομικές «αντοχές» του κράτους στο πλαίσιο του «ρεαλιστικού» και του «εφικτού», όπως μας εγκαλεί η κυβέρνηση και τα κόμματα της συμπολιτευόμενης «αντιπολίτευσης» ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ – ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και λοιπά εξαπτέρυγά της, που προσπαθούν με παντοίους τρόπους υποκρισίας να αναστηλώσουν τη σοσιαλδημοκρατία.
Μαζί με το ΚΚΕ την πραγματική και μοναδική αντιπολίτευση μέσα και έξω από τη βουλή, που υπερασπίζεται ξεκάθαρα τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων, μεγαλώνουμε ακόμη περισσότερο το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, στο δρόμο της ανατροπής του σάπιου συστήματος εκμετάλλευσης, που μαυρίζει τη ζωή μας.
